Greta Van Fleet adını görünce folk müzik yapan Hollandalı bir teyze sanmamız gayet doğal olsa gerek. Oysa bu ad, 2012'de Nashville'de kurulmuş dört kişilik bir hard rock/blues rock grubuna ait. Joshua (vokal) ve Jacob Kiszka (gitar) kardeşlerin liderliğinde dört albüm, çeşitli konser materyalleri, EP'ler, single'lar çıkaran grup 2026'ya Palace For The People ile dahil oluyor. Her zaman olduğu gibi bu albümü beğenip geçmişlerine baktığımda ilk albümleri Anthem Of The Peaceful Army (2018) ile kariyerlerine sıkı bir başlangıç yaptıklarını, sonraki iki albümlerinin ise hantal, kabız, tekdüze, tembel şarkılardan kurulu olduğunu gördüm. Bu yüzden Palace For The People'ın iyi bir tanışma albümü olduğunu düşünüyorum. Çeşitli mecralarda Greta Van Fleet albümlerinin pek de sevilmediğini, verilen düşük puanlardan anlamak olası. Özellikle benim memnun kaldığım ilk albüm rağbet görmemiş anlaşılan. İyili kötülü tüm albümlerine bakarak genel anlamda hard rock ve blues rock'ın iyi harmanlanmış beraberliğinden üretilmiş sound tam sevdiğim türden. Ne var ki bu sound, iyi yazılmış şarkılarla gücünü çok daha güçlü yansıtır. İşte Greta Van Fleet'te sanırım sorun bu durumun istikrarsızlığından kaynaklanıyor. Tarz olarak bir zamanlar bayıldığım, ancak son albümlerindeki gözle görülür, kulakla duyulur düşüş yüzünden eski heyecanımı kaybettiğim Rival Sons'a benzetmem de "istikrarsızlık" kelimesini kendime haklı gösterdi. Çünkü her iki grup da bir devin omuzlarında durmayı seçmiş: Led Zeppelin...
Greta Van Fleet müziği başından beri klasik hard rock’ın görkemli vokallerine, blues kökenli gitar rifflerine, mistik atmosferlere ve büyük sahne enerjisine dayanıyor. Bu yaklaşım grubu geniş bir dinleyici kitlesine ulaştırırken, özgünlük tartışmalarının da merkezine yerleştirdi. 2026 tarihli Palace For The People'ın değerlendirirken asıl ölçüt, grubun tanıdık formülünü ne kadar tekrarladığı değil, o formüle ne kadar yeni bir ruh katabildiği olmalı. Led Zeppelin mirasını kendi kimliğine dönüştürmek mi, yoksa o mirasın gölgesinde yaşamaya devam etmek mi? Mesele burada kopuyor. Grup, rock müziğin büyük ve gösterişli olabileceğini kanıtlamaya çalışırken kimi zaman şarkıların önüne geçen bir görkem duygusu yaratıyor. Fakat albümün en ilgi çekici anları, bu görkemin yalnızca yüksek ses ve güçlü vokal anlamına gelmediği bölümlerde ortaya çıkıyor. Özetle, en iyi yol bildiğin yoldur klişesi onlara daha çok yarıyor. Grup, sahip olduğunu düşündüğü bu mirası bütünüyle terk etmeye çalışmıyor. Onun yerine akustik düzenlemeleri, daha geniş armonik dokuları ve orkestral dokunuşları kendi repertuvarına katıyor. Böylece yalnızca geçmişe öykünen bir topluluk olmak yerine, sevdiği müzik geleneğinin içinde yeni alanlar açmaya çalışıyor. Bu çabanın her parçada aynı ölçüde başarılı olduğunu söylemek zor. Özellikle görkemin başlı başına bir amaç haline geldiği anlarda, müzik etkileyici olsa da kişisel bir imza hissi zayıflayabiliyor.
Ne vokal, ne de sound olarak hiç de Led Zeppelin'e benzemeyen Tear It Down, Led Zeppelin'e benzemekle kalmayıp kendi yolunu da çizen Touch Again ve Field of Stars, tutkulu baladlar Boughten Bliss ve Saw You Stand albümde en beğendiğim şarkılar oldu. 58 dakikayı biraz fazla buldum. Bazılarına hiç gerek yoktu. En başta da Joshua Kiszka'nın, annesinin oyuncak almadığı çocuğun AVM'de attığı çığlıklarını andıran sinir bozucu vokalinin yer aldığı Play Your Games yer alıyor. Oysa kendisi başka parçalarda gayet ölçülü, tutkulu, tecrübeli ve Robert Plant'in gençliğine yakın bir tonla bülbül gibi şakıyor. Nihayetinde bu albümün başarısı, Led Zeppelin'e ne kadar benzediğinde değil, Greta Van Fleet'in o büyük rock geleneği içinde kendine ait hangi duyguyu ve sesi bulabildiğinde yatıyor. Lost in the Golden ve Boughten Bliss gibi farklı yönlere bakan parçalar, bu arayışın en umut verici sonuçları. Palace For The People, klasik hard rock sevenlerin ilgisini hak ediyor; ancak grubun önceki albümlerinden radikal bir kopuş bekleyenler için bir devrimden çok, gelişmekte olan bir dönüşümün parçası.
1. Into the Beginning
2. Tear It Down
3. Heart and the Beat
4. Boughten Bliss
5. Field of Stars
6. Play Your Games
7. Dreams You Hold
8. Lost in the Garden
9. Touch Again
10. Saw You Stand
11. Heya
12. Call My Own
13. Born Into This
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder