Issız Ada Radyosu Arşivi (Şubat 2023)

Caroline Polachek - Desire, I Want to Turn Into You

Yıl: 2023 ABD

Tür: Alt-Pop, Indie Pop, Art Pop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Welcome to My Island"

Dobbeltgjenger - The Twins

Yıl: 2023 Norveç

Tür: Indie Rock, Psychedelic Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Genghis Khan"

VA - MTV's Amp 2

Yıl: 1998 İngiltere

Tür: Drum & Bass, Big Beat

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Lo-Fidelity Allstars & Pigeonhead - "Battleflag"

Doomsday Outlaw - Damaged Goods

Yıl: 2023 İngiltere

Tür: Hard Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Runaway"

Dina Ögon - Oas

Yıl: 2023 İsveç

Tür: Psychedelic Pop, Dream Pop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Pumpan"

Derya Yıldırım & Graham Mushnik - Hey Dostum, Çak!

Yıl: 2023 Almanya

Tür: Folk Pop, World

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Tren Gelir"

Pearl Jam - Yield

Yıl: 1998 ABD

Tür: Grunge, Alternative Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Given to Fly"

La Scaltra - Mater

Yıl: 2023 Almanya

Tür: Gothic Rock, Darkwave

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Dancing on Debris"

Westing - Future

Yıl: 2023 ABD

Tür: Stoner Rock, Psychedelic Rock, Blues Rock

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Back in the Twenties"

Delain - Dark Waters

Yıl: 2023 Hollanda

Tür: Symphonic Metal

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Hideaway Paradise"

Baby Charles - Baby Charles

Yıl: 2008 İngiltere

Tür: Funk, Soul

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Comin' From a Higher Place"

Skrillex - Quest for Fire

Yıl: 2023 ABD

Tür: Electronic, Trap, Dubstep

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Rumble (feat. Flowdan & Fred again..)

Lydsyn - Lydsyn

Yıl: 2022 Danimarka

Tür: Garage Rock, Psychedelic Rock

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Tragisk Eskapisme"

The White Blinds - PRESHEATECHA!

Yıl: 2023 ABD

Tür: Funk, Jazz-Funk

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Back Atcha!"

Roni Size - Take Kontrol

Yıl: 2014 İngiltere

Tür: Breakbeat, Drum & Bass

"F" Rate: 4/10

I.A.R. tavsiyesi: "Complicated (feat. Tita Lau)

Cosmos Says Hello - The Album

Yıl: 2023 ABD

Tür: Alternative Rock, Pop Rock

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Rainbows Again"

Smoove - Dead Men's Shirts

Yıl: 2005 İngiltere

Tür: Funk, Hip-Hop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "I'm a Man"

The Mask OST

Yıl: 1994 ABD

Tür: Pop, Pop-Jazz, Rock & Roll, Swing

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: Royal Crown Revue - "Hey Pachuco!"

Gorillaz - Cracker Island

Yıl: 2023 İngiltere

Tür: Synthpop, Electropop, Neo-Psychedelia

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "New Gold (feat. Tame Impala & Bootie Brown)

Acid Arab - ٣ (Trois)

Yıl: 2023 Fransa

Tür: Electronic, House, Dabke, Techno

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Döne Döne (feat. Cem Yıldız)

Breakbeat Era - Ultra-Obscene

 

İngiltere’nin liman kentlerinden Bristol, ekonomik gücünü çoğunlukla ticaret, mühendislik, havacılık, medya ve turizm gibi alanlardan almış bir şehir. Aynı zamanda karnavalları, festivalleri, barları, müzeleri, sanatçıları ile de canlı bir atmosfere sahip. Bristol'ı kim nasıl bilir bilmem ama bizim kuşak şayet gidip görmediyse genellikle bu şehrin adını Massive Attack, Portished, Tricky üçlüsünün trip-hop dehası müzikleri ve albümleriyle duymuştur. Özellikle Karayiplerden aldığı göç sayesinde puslu havasının depresif tezatlığını dub, reggae gibi tropikal türlerle birleştirerek ortaya trip-hop adlı gizemli stilin çıkmasına ilham vermiş olan bu güzide kent, 90'ların en nitelikli müzikal coğrafyalarından biriydi. Yukarıda andığımız efsane üçlünün haricinde asıl adı Ryan Owen Granville Williams olan ama kendisine Roni Size ismini uygun gören Jamaika kökenli DJ ve yapımcı şahıs da 90'ların fırtına isimlerindendi. Solo olarak çıkardığı birkaç albüm öncesinde Roni Size & Reprazent adıyla grup olarak New Forms (1997) ve In The Møde (2000) albümlerine imza atmıştı. Drum & bass, electronica, trip-hop namına ne nasıl yapılması gerekiyorsa yapan, hatta üzerine de fazlasıyla koyarak önemli bir ilham ve referans kaynağı olan bu albümler günümüzde bile etkisini yitirmemiş, bu saydığımız türlerin çınar ağaçları gibi dimdik ayakta durmaktadırlar. Roni Size, üç adet solo albümünde de bu geleneği sürdürmüş, Reprazent'te birlikte çalıştığı bazı elemanlar da kendi sololarıyla kendi markalarını yaratmışlardı.

Roni Size, New Forms'dan iki yıl sonra, biraz da beklenmedik biçimde bir yan projeyle döndü. Beklenmedik çünkü New Forms gibi hem ticari, hem de eleştirel yönden çok başarılı bir albümden sonra beklenen şey ikinci albümdür genelde. Ama Roni Size, Breakbeat Era adlı bu projesinde sanki hiç de yan proje değilmiş gibi şahane işler çevirmiş, bana göre New Forms kadar kafa açmıştı. Roni Size nereye giderse gitsin (ki kendisinin adı sanı duyulmamış daha bir sürü yan projesi var) peşinden giden DJ Die ve nereden geldiği belli olmayan, öncesinde hatta şu yıla dek sonrasında da bir grup veya solo olarak başka yerde bulunmayan Leonie Laws ile bir trio olarak pat diye ortaya çıkan Breakbeat Era, Ultra-Obscene adını taşıyan ilk ve son albümleriyle sadece drum & bass değil, breakbeat, big beat, rave gibi yerinde duramayan türlerin dansını güçlü tasarımlarla sundu. Her bir şarkısı New Forms'a nazaran biraz daha sert ritimlerin Leonie Laws vokaliyle dengelenmiş ve o haliyle pişirilmiş ürünleri. Üstelik drum & bass ve benzeri elektronik tabanlı, albüm askeri tipinde şarkılarda pek rastlayamayacağımız üzere catchy nakaratlar bile mevcut. Leonie Laws ve bu lirikler olmasa, yani full enstrümantal bir albüm olsa yine gideri olurdu. Ama bir kadın vokalin varlığı, şarkıların tekrar eden meditatif yapıları arasında bir tekdüzeliğe, bir uyuşukluğa izin vermiyor. İnsan, böyle tam teşekküllü, kaliteli, sürükleyici bir albümü dinleyince Breakbeat Era'nın tek albümlük bir proje olmasına hayret ediyor ve üzülüyor. Zaten 2000 yılında grubun fişinin Roni Size tarafından çekilmesi, fişi takılı bir sürü projenin yıllarca bir sürü uyuz albüm yaptıkları düşünüldüğünde adaletsiz geliyor.

48 saniyelik Max dahil olmak üzere 15 şarkıdan oluşan Ultra-Obscene, alışık olmayan bünyelere 1 saat 14 dakikalık süresini iki katı uzunlukta hissettirebilir. Şarkı sürelerinin görece uzunlukları ve tekrara dayalı yapıları itibariyle o bünyeler bir an önce sonuca ulaşma hevesiyle süreci pek dikkate almazlar. Oysa Roni Size dediğimiz adam ve onun her türlü projesine ait şarkılar tamamen sürecin kendisinden oluşur. Yine de dediğimiz gibi Breakbeat Era'nin nispeten daha içine girilebilir ve dans edilebilir hamuru neticesinde kimin başına ne geleceğini bilemeyiz. Ultra-Obscene'i ilk dinleyişimden son dinleyişime kadar özellikle Rancid, Our Disease, Ultra-Obscene, Terrible Funk, Control Freak şarkılarından hiç bıkmadım. Enerjileriyle yakıcı, yıkıcı, sonra yeniden yapıcı olağanüstü işler hepsi. Albümün iki enstrümantal şarkısı olan açılıştaki Past Life'ın cool matematiği ve Late Morning'in tempolu bir meditasyon etkisi bırakan gizemli ve düz akıcılığı da albüme her dönüşümde kalitenin göstergesi olmuştur benim için.

Belki ismini vermeyeceğim 5 şarkıyı albümden çıkarsak pek bir şey fark etmeyecek gibi gelmiştir hani. Onlardaki sorun, adını saydığım diğer şarkıların çok üst düzey olmalarından da kaynaklanıyor olabilir. Bu bir sorun mudur, o da ayrı bir şey. Şu an aklıma sadece Temple Of The Dog'un geldiği tek albümlük şahane projelerden biri olarak Breakbeat Era, ister üst düzey, ister sorunlu (!) şarkılarıyla kesinlikle iz bırakmış bir grup. Ya da bana öyle gelmekte. Zira çok fazla hayranı olduğunu görmüyor, sanmıyorrum. Bu kadar underrated kalmaları da ayrıca kalite ifadesi sanki. Roni Size'ın Reprazent ile yaptığı New Forms ve In The Møde'un arasında çok iyi duruyor. Hatta şu an "çok iyi"nin yetersiz kaldığını hissedip "harikulade" bir üçleme olduğu şeklinde düzeltiyorum. Üç solo albümüden en son 2014'teki Take Kontrol sonrasında ortalarda görünmeyen Roni Size'ın ne işlerle meşgul olduğunu da bilmiyorum. Hatta o üç albümü daha önce dinleyip dinlemediğimi bile bilmiyorum. Bir ara o boşluğu doldurmak lazım. Hatta hızımızı alamayıp albüm formatının altın çağlarından biri olan 90'ların mükemmel elektronik albümlerinden oluşan kişisel bir etkinlik yapmak lazım. İçinde tabii ki Ultra-Obscene'in de bulunduğu tek kişilik bir etkinlik.

1. Past Life

2. Rancid

3. Ultra-Obscene

4. Bullitproof

5. Breakbeat Era

6. Time 4 Breaks

7. Late Morning

8. Anti-Everything

9. Animal Machine

10. Our Disease

11. Max

12. Control Freak

13. Terrible Funk

14. Sex Change

15. Life Is My Friend

Kristin Hersh - Hips and Makers

90'lar şahaneydi. Bilgisayarsız, internetsiz, iPodsuz, cep telefonsuz üniversite yıllarının boş vakitlerinde kitap okunur, sinemaya gidilir, müzik setinden veya walkmenlerden müzik dinlenirdi. 90'ların birçok albümü, hayatım boyunca edindiğim dinleyici vizyonumun oluşmasındaki en önemli etkendir. Çünkü o kadar teknoloji yoksunluğuna rağmen, her türlü olumlu-olumsuz duruma karşı imdadınıza yetişecek bir albüm mutlaka vardı. Şimdi daha çok var elbette. Ama önemli olan o yoksunlukta bile bu kadar donanımlı, bu kadar hazırcevap, bu kadar çeşitli olabilmekti. Üstelik o yıllardaki birçok isim, şimdilerde o zaman yazdıklarından daha güzel şarkılar yazamıyor. REM, Depeche Mode, The Cure hep yanımızda olmalarına rağmen hiçbir zaman 90'larda oldukları gibi derinleşmemişlerdi benim için. Madonna dahi bir başka içtendi sanki.

90'ların en büyük hediyesi grunge idi. Alternative Rock ile klasiğin mükemmel buluşması, kendini arayan, sonra da soluğu bu müziğin ve onun getirdiği alternatif modanın içinde alan, ama bu durumu tam olarak tanımlayamayıp "X Kuşağı" olarak kimlik tespitinde bulunan rockerların gönlünde kolayca yer buldu. Tüm zamanların en harika dörtlülerinden Pearl Jam, Nirvana, Soundgarden, Alice In Chains dışında da yığınla grup vardı. 80'lerin ortasından kopup gelen Throwing Muses, bu akımın içinde doğal bir varoluş sergiledi. Üvey kardeşler Kristin Hersh ve Tanya Donelly'nin önderliğinde grunge'ın erkek egemen bir müzik olmadığı yönünde bayrak açmaya çalıştılar. 9 albüm yaptılar. Dağılınca da Belly ve The Breeders gibi iki güzide grup armağan ettiler. Hepsini biliyorum ve seviyorum. Ama Kristin Hersh'in yeri çok başka. Daha doğrusu onun 94 tarihli Hips and Makers albümünün yeri çok başka desem daha doğru.

Henüz kendisini hiç tanımaz etmez iken duyduğum Your Ghost'un inanılmaz hüzün büyüsü bedenimi öyle sarmıştı ki, ölen sevgiliye ithafen "galiba dün gece etrafımda çemberler çeviriyordun" diyen bu tutkusu derinden hissedilen kadın sesi beni hüzünlendirdiği kadar ürpertmişti de... Michael Stipe'ın bu gotik havaya kattığı geri vokal, çello denen tanrısal enstrumanın tepemize bindirdiği kara bulutlar belki de dünyanın en güzel şarkılarından birini döllüyordu. Sonra baktım ki, albümün geneline hâkim bu sıkıntılı iklim, o dönem, daha sonra dönem dönem tam da aradığım şeydi. Grunge yobazı olma yolunda sağlam adımlar attığımı hissettiğim anlarda Hips and Makers'ın beni kontrol etmesi, akustik bilincimin gelişmesinde çok önemli rol oynamıştır. Ders çalışma saatlerinde masa lambası ışığında baştan çıkmak için en mükemmel albümlerden biriydi. Hiçbir şey ifade etmeyen tıngır mıngır folk albümlerinden değildir. Dinledikçe, özledikçe güzeldir Hips and Makers...

Hüzün yüklenmediği halde belki Your Ghost kadar sarsıcı Sundrops, savunmasız ruh halini güçlü bir söyleyişle dengeleyen Me and My Charms, tanımlamak için gotik country şirinliği şeklinde saçmalama gereği duyduğum Cuckoo, piyano ve çellonun bir ninni estetiğinde buluştuğu Beestung, mumlar arasında unutulmaz bir dinleti ortamı vaat eden Houdini Blues ve Teeth, yarısı hırçın, yarısı dingin A Loon ve albümün en uzun, aynı zamanda en olgun parçalarından Close Your Eyes, ilk kez dinleyenlere birşeyler, kendisine alışanara milyonlar ifade eden besteler. Herbiri günler veya saniyeler sürmüştür bilemeyiz. Bildiğimiz, ortaya çıkanın saniyelere ve günlere sığmayı reddeden bu sığmazlık içinde telli çalgıların kudretini en canlı biçimde kulaklara, oradan da beyin kıvrımlarına sızdırmasıdır sanırım.

1. Your Ghost

2. Beestung

3. Teeth

4. Sundrops

5. Sparky

6. Houdini Blues

7. A Loon

8. Velvet Days

9. Close Your Eyes

10. Me And My Charms

11. Tuesday Night

12. The Letter

13. Lurch

14. Cuckoo

15. Hips and Makers

Moxi & Loon - PEDAL

 
Gitar ve vokalde Jake Jarz, davul, gitar, bas ve vokalde Nick Fulsher adlı iki San Diegolu müzisyenden oluşan Moxi & Loon, yepyeni bir rock grubu olmak ile 7. albümlerini çıkarmış olmak arasında gidip gelen hem çıtır, hem de olgun müzikleriyle hayatımıza girmiş bulunmakta. Esasen yepyeni bir grup ve PEDAL adlı albümleri de şahane bir debut. Künyelerinde "psychedelic desert rock" kelimelerini görür görmez hemen içeri girdim. Olay çok hızlı gelişti. Yaklaşık yarım saat süren 8 şarkı su gibi aktı. Ama bu hız, bu akış o kadar doyurucu, o kadar ayakları yere basan, o kadar gizemli suretlerde gerçekleşti ki, her şarkının kendi süresi içindeki devinimleri, birbirleri arasında yarattıkları farklar daha ilk dinleyişimde beni aldı götürdü. Peki nereye? Stoner, psychedelic, garage, surf, indie, blues bileşenlerinden oluşan şahane bir yeraltı kulübüne. Her tarafına garajın yağı, blues'un kiri bulaşmış, ama buna rağmen o kir pastan acayip bir kimya meydana getirip modern saykodelik ışık hüzmelerini üstümüze salmış bir müzik onlarınki.

Adamların her şarkıları ayrı güzel. Nebulosa ile küt diye başlayan albüm bu şarkıyla bana ufaktan Danimarkalı Powersolo grubunu anımsattı. Zıpır bir gitar riffli, punk soslu alternatif rock donanımlı, vokalinden ötürü de french rock çağrışımlı bu enfes şarkıdan sonra gelen Toro Toro bu defa surf rock gitarıyla tam olarak surf rock da diyemeyeceğimiz bir denge kuruyor. Wolfish, gitar ve davulun şahane bir oryantal groove ile yürüdüğü, bir ara yavaşladığı ıssız ama kesinlikle ilginç bir desert rock. Son bir dakikasında ritmini mid tempo yapıp yavaştan başka bir şarkıya dönüşerek de final yapmakta. Rhizome 2023'te şu ana dek duyduğum, muhtemelen yıl içinde de duyacağım en iyi rock şarkılarından biri arasına girdi. Geveze vokali, coşkun gitarı ve yoğun atmosferiyle gerçek bir star. Yine müthiş bir enerji yoğunluğuna sahip Danger Lady, efektlerle dijitalleştirilmiş tuhaf vokalin de güçlü katkısıyla nasıl geçtiği anlaşılmayan müthiş bir fuzz rock.

Crow Dance ile ilginç olmayı sürdüren Moxi & Loon, aynı şakı içinde sırayla üç farklı davul temposu kullanarak ama asıl ilginçliğini sadece buradan değil, bütününden sağlayan bir şarkı. Tern, doku olarak en sevdiğim psychedelic rock tarzlarından birini yansıttığı, yine başladığı gibi bitmediği, başka yerlere kaçmayı sevdiği için hoşlandığım örneklerdendi. Kapanışı yapan PEDAL (Like A Dog) biraz daha kırıtsa nefis bir funk rock olabilecek iken, şu haliyle nefis bir alternative rock olmuş. Ama bana kalsa kapanışa bunu değil de Rhizome'u koyardım ki, çok acayip bir kapanış etkisi yaratırdı sanki. Hoş, Rhizome gibi şarkılar nerede olsa acayip bir etki yaratır benim nazarımda. Yalan olmasın, bir kamyon dolusu kötü albüm dinledikten sonra PEDAL'ın da onlardan biri olacağını sanmıştım. Oysa tam bir maden çıktı. Niye böyle güzel bir müzikle böyle kütür kütür şarkılar yapmak varken, ne idüğü belirsiz, ruhsuz, çapsız şarkılarla dolu albümler çıkıyor? Bu sözde müzisyenler hiç mi ne yazdıklaının, ne çaldıklarının farkına varmıyorlar? İnanılır gibi değil. Yılın geri kalanında PEDAL gibi 7-8 albüm daha çıksa yeter diyecek hale geldik.

1. Nebulosa

2. Toro Toro

3. Wolfish

4. Rhizome

5. Danger Lady

6. Crow Dance

7. Tern

8. PEDAL (Like a Dog) 

Issız Ada Radyosu Arşivi (Ocak 2023)

The Laissez Fairs - Singing in Your Head

Yıl: 2023 ABD

Tür: Garage Rock, Psychedelic Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Love You Love Me"

Tennis System - Autophobia

Yıl: 2021 ABD

Tür: Shoegaze, Indie Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Truth Hurts"

Jennie Abrahamson - Kärlek & makt

Yıl: 2023 İsveç

Tür: Indie Pop, Dream Pop

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Tiden"

Not surrounded - Desecration

Yıl: 2022 Rusya

Tür: Coldwave, Darkwave, Synthpop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "K88"

Moonic Productions - Moonic of a Down

Yıl: 2023 ABD

Tür: Nu-Metal, Cover

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Milkshake"

The Reytons - What's Rock and Roll?

Yıl: 2023 İngiltere

Tür: Indie Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Uninvited"

Palmiyeler - İkimiz

Yıl: 2022 Türkiye

Tür: Indie Pop, Indie Rock, Surf Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Bakma Ona Buna"

VA - A Tribute to Elvis Presley: My Way

Yıl: 2001 ABD

Tür: Rock & Roll, Cover

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: Carl Perkins - "That's Alright Mama"

Julia Wolf - Good Thing We Stayed

Yıl: 2023 ABD

Tür: Alternative Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Hinge Boy"

Sammal - Sammal

Yıl: 2014 Finlandiya

Tür: Progressive Rock, Psychedelic Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Jäniksen vuoksi"

The Primitives - The Best Of

Yıl: 2005 İngiltere

Tür: Indie Pop, Power Pop

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Lead Me Astray"

Pristine - The Lines We Cross

Yıl: 2023 Norveç

Tür: Blues Rock, Psychedelic Rock, Hard Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Ghost With a Gun"

Laura Cox - Head Above Water

Yıl: 2023 Fransa

Tür: Blues Rock

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Set Me Free"

The Brokedowns - Maximum Khaki

Yıl: 2023 ABD

Tür: Punk Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Khaki Majesty"

Elle King - Come Get Your Wife

Yıl: 2023 ABD

Tür: Country Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Crawlin' Mood"

True Faith - Go to Ground

Yıl: 2023 ABD

Tür: Post-Punk

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Assimilation"

Marcus King - Young Blood

Yıl: 2022 ABD

Tür: Blues Rock, Southern Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Dark Cloud"

Obituary - Dying of Everything

Yıl: 2023 ABD

Tür: Death Metal

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Barely Alive"

The Hu - Rumble of Thunder

Yıl: 2022 Moğolistan

Tür: Hard Rock, Heavy Metal, Folk Metal

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Bii Biyelgee"

Iggy Pop - Every Loser

Yıl: 2023 ABD

Tür: Garage Rock, Post-Punk, Punk

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Modern Day Rip Off"

Elvis (OST)

 
Baz Luhrmann'ı sevmedim, sevemedim. Sanırım en özgün işi, 1992'de çektiği ilk filmi Strictly Ballroom'du. Romeo + Juliet, Moulin Rouge!, The Great Gatsby gibi coverlarla kredi yapmasını, başkalarının sırtından geçinmeye yakın buluyorum. Romeo ve Juliet'in artık ezbere bilinen hikayesini 90'lar aksiyonuna bulamanın özgün olunduğu fikrini kendine kabul ettirdikten sonra iflah olmayıp "cover director" olarak yürümek istedi muhtemelen. Arada sıkıcı bir Australia vardı. Yıl oldu 2022, şimdi de Elvis Presley hortlatma peşine düştüğü Elvis filmi ile gündeme geldi. Söz konusu Elvis olunca bir soundtrack albüm de kaçınılmaz. Bu albümde Elvis şarkılarının kullanılacak olması da. Artık ezbere bilinen bu şarkılardan derlenen bir albüme kimin ihtiyacı var diye düşünürken gelen haberlerde Tame Impala, Stevie Nicks, Chris Isaak, Yola gibi isimleri görünce beklentiler yükseldi tabii. Gerçi 1992 tarihli romantik komedi Honeymoon In Vegas'ın soundtrack çalışmasında Billy Joel, Bryan Ferry, John Mellencamp, Willie Nelson, Jeff Beck ve bazı önemli country sanatçılarının Elvis coverlarını dinleyip sevmiştik. Lakin bu albümdeki cover zihniyeti ve remiks denemeleri Elvis hadisesini başka yerlere götürme konusunda çok başarılı. Bir kere hip-hop, sample, edit ve modern remiks unsurları genel anlamda Elvis şarkılarına gayet güzel yakıştırılmış. Zaten hip-hop türü, genelde sample sever bir tür olduğu için rock & roll dokusuyla hoş bir melezlenme ortaya çıkmış. Hele de Elvis uzmanı olmayan, Elvis remiks/revizyon kültürü Junkie XL dokunuşlu A Little Less Conversation'dan ibaret olan benim gibiler için, adını ilk kez duyduğumuz bazı şarkıları yepyeni misali dinledim.

Şimdi 1 saat 54 dakika süren 36 şarkılık bir albümden nasıl bahsedeceğiz? Önce şu tek başına Elvis Presley şarkılarını aradan çıkaralım. Teknik olarak yenilenmiş, film için mikslenmiş bu şarkılar arasındaki favorim I'm Coming Home oldu. Hani böyle rock'n roll veya twist eşliğinde dans ediyorsunuz da, üzerinizde 2000 sonrası kıyafetler varmış gibi şık bir miks kendisi. SummerKisses/In My Body'yi de kim elden geçirdiyse eline sağlık. '68 Comeback Special (Medley) zaten adı üstünde, konser atmosferinin de gazıyla kan ter içinde bir medley. Yine öyle bir atmosferle bu kez film için editlenmiş uzunca Suspicious Minds da not alınabilir. Gerçi o uzunluğu bir süre sonra nakaratın suyunun çıkmasına yol açmıyor değil. Caw-Fever da başarılı editlenmiş şarkılardan biri. Tabii birkaç tane de Elvis'in günümüz müzisyenlerinden bazıları taafından remikslenmiş işleri var ki, haliyle daha ilginçler. Fransız DJ Stuart Price'ın ayar çektiği I Got A Feelin' In My Body, Avustralyalı iki houseçudan oluşan PNAU remiksi Don't Fly Away, Tame Impala'nın uçurduğu Edge Of Reality, bir de teknoloji sayesinde Jack White'ın Elvis ile çılgın atmak suretiyle düet yaptığı Power Of My Love bunların en kayda değer olanları.

Filmin başrolündeki Austin Butler'ın seslendirdiği 4 şarkıdan en iyisi bana göre Vegas Rehearsal / That's All Right olmuş ki, künyede Elvis'in orijinal sesiyle ortaya karışık bir şeyler yapıldığı yazıyor. Gencin sesi de bir Elvis taklidine göre fena sayılmaz. Şarkının gazı nedeniyle bu Vegas provası filmde nasıl görülüyor merak etmedim değil. Albümde Elvis'in veya Butler'ın duyulmadığı, belki de bu yüzden en çok merak ettiğim şarkıları da düet ve solo şarkılar olarak ikiye ayıralım. Zaten Jack White ve öbür taraftan bu şarkı için çağrılmış olabilecek Elvis'in düeti Power Of My Love ile birlikte bence en önemli düet Stevie Nicks ve Chris Isaak güzelliği Cotton Candy Land olmuş. Her ikisine de 90'larda bıraktığım bu iki güzel insanın seslerini aynı şarkıda duymak tüm Elvis konseptinden daha hoş bir nostaljiydi. Solo coverlar ise albümün en değerli yanlarından biri. Hepsi de soul kadınlarından oluşan bu değerlerden ilki, Temmuz 2022'de hayatını kaybeden Shonka Dukureh'in Hound Dog yorumu. (Albümdeki Doja Cat şarkısı Vegas'ta da onun sesi sample olarak kullanılmış.) Yükselen neo-soul değerlerinden biri olan Jazmine Sullivan'ın Sometimes I Feel Like A Motherless Child'ı da albümde çok kıymetli durmuş.

Yine çok sevdiğim İngiliz country soul insanı Yola'dan Strange Things Are Happening Every Day'i duymak da çok güzel. Ama kendisinden şöyle daha dişli veya daha tutkulu bir seçim bekledim sanırım. Olsun, bayılıyoruz kendisine. İlk dinlediğimde yeni soul yıldızlarından biri sandığım ama ünlülere geri vokal yapıyor olması dışında hakkında bilgi bulunmayan, albümü bile olmayan Lenesha Randolph'a da burada duyduğum tek şarkıyla, I Got A Feelin' In My Body ile bayıldım. Yola şarkısında eksik olan diş, tutku, karizma hepsi bu şarkıda önüme düştü. Ne olur biri bu kadını bulsun, tekli, EP, LP bir şeyler yapsın. Şu koskoca albümün en kıymetli anlarından birini hediye etmiş bize. Arkasındaki gospel korosu, el çırpışlar, sürekli dans eden bas, çığlık çığlığa fuzz gitar arasından o olağanüstü sesini öyle bir özgürleştirmiş ki, sırf bu şarkıyı duyacağım yeri merak ettiğim için filmi izleyebilirim. (Yok, o kadar da coşmayalım, belki sadece o bölümü izlerim.) Siyah ve soul olmamakla birlikte Kacey Musgraves kızımızın Can't Help Falling In Love yorumunu da, her ne kadar yeni bir çehresi olmasa da albümün bir köşesine konması rahatsız etmiyor.

Albümde beni asıl rahatsız eden, uyduruk kaydırık hip-hop işlerle müşteri çekme esnaflığı oldu. Remiks işçiliğinin kalitesi Tame Impala, Stuart Price, PNAU, Diplo dokunuşlarından zaten anlaşılıyor. Ama ruhsuz biçimde rüküş TikTok hip-hop serpiştirmelerinin özellikle genç kesimi avlayayım derken albümde komik duruşları hiç olmamış. Eminem'i oldum olası sevmem. Danzel Curry, Nardo Wick, PlayThatBoiZay falan kimdir bilmem. Baz Luhrmann'ın da bildiğini sanmam. Belli ki birileri Z kuşağını da yakalayalım hazır Doja Cat ve bu hip-hopçular ortalığı yıkarken biz de bu şarkıyı Elvis promosyonuna yıkalım diye akıl vermişler. Sadece bu da değil. Eurovision birincisi uyuz Måneskin grubuna da bir Elvis coverı yaptıralım, oradan da, buradan da birilerini yakalayalım, popülerliği arttıralım, albümü sattıralım demişler sanki. Bu demelerin albüm satışlarına nasıl bir faydası olduğunu bilmiyor, merak da etmiyoum. Arttırmıştır muhakkak. Mühim olan, Lenesha Randolph, Yola, Jazmine Sullivan, Shonka Dukureh gibi süper kadınların da keşfedilme ihtimaline zemin hazırlaması. Bu yüzden Elvis önemli bir soundtrack. Bu kadar kalabalık olduğu için arada mutlaka çürük çarık olacaktır. Sanırım kendimize göre olanları ayıklayabiliriz.

1. Elvis Presley - Suspicious Minds (Vocal Intro)

2. Elvis Presley - Also Sprach Zarathustra / An American Trilogy

3. Doja Cat - Vegas

4. Eminem & Cee Lo Green - The King and I

5. Swae Lee & Diplo - Tupelo Shuffle

6. Elvis Presley & Stuart Price - I Got a Feelin' in My Body

7. Elvis Presley - Craw-Fever

8. Elvis Presley - Don't Fly Away (PNAU Remix)

9. Kacey Musgraves - Can't Help Falling in Love

10. Elvis Presley & Nardo Wick - Product of the Ghetto

11. Måneskin - If I Can Dream

12. Stevie Nicks & Chris Isaak - Cotton Candy Land

13. Austin Butler - Baby, Let's Play House

14. Elvis Presley - I'm Coming Home (Film Mix)

15. Shonka Dukureh - Hound Dog

16. Les Greene - Tutti Frutti

17. Yola - Strange Things Are Happening Every Day

18. Austin Butler - Hound Dog

19. Denzel Curry - Let It All Hang Out (feat. PlayThatBoiZay)

20. Austin Butler - Trouble

21. Lenesha Randolph - I Got a Feelin' in My Body

22. Elvis Presley - Edge of Reality (Tame Impala Remix)

23. Elvis Presley - Summer Kisses / In My Body

24. Elvis Presley - '68 Comeback Special (Medley)

25. Jazmine Sullivan - Sometimes I Feel Like a Motherless Child

26. Elvis Presley - If I Can Dream

27. Elvis Presley - Any Day Now

28. Elvis Presley & Jack White - Power of My Love

29. Austin Butler & Elvis Presley - Vegas Rehearsal / That's All Right

30. Elvis Presley - Suspicious Minds (Film Edit)

31. Elvis Presley - Polk Salad Annie (Film Mix)

32. Elvis Presley - Burning Love (Film Mix)

33. Elvis Presley - It's Only Love

34. Paravi - Suspicious Minds

35. Elvis Presley - In the Ghetto (World Turns Remix) (feat. Nardo Wick)

36. Elvis Presley - Unchained Melody (Film Mix)

Sammal - Aika laulaa

 

2007'de Turku/Finlandiya'da kurulan beş kişilik Sammal'ın 2022 tarihli albümü Aika laulaa'yı etiketindeki "scandinavian progressive rock" tanımından ötürü hemen sağlama almıştım. Bazı siteler progressive rock etiketini bu şekilde daha belirgin hale getirerek aslında çok iyi bir hizmette bulunuyorlar. Zira öyle her önüne gelen progressive rock albümü dinlenmez. Hele 2022 yılı bu tür için çok vasattı bana göre. Peki içinde her "scandinavian" yazan progressive rock veya herhangi bir rock iyi midir? Dungen (İsveç), Second Sun (İsveç), The Vintage Caravan (İzlanda), Von Hertzen Brothers (Finlandiya), MEMO (Finlandiya), Hollow Ship (İsveç) gibi gruplardan bahsediyorsak evet. Bu coğrafyadan çıkan diğer rock türlerinde de şahane örnekler olduğu gibi, uzak durulacaklar da var elbette. 2009 tarihli Rökstenen - A Tribute To Swedish Progressive Rock Of The 70's benzeri toplama albümlerden haberdar olmak için define avcısı gibi kazmanız gerekebilir. Weedian derlemelerinden de arada çok iyi örnekler çıkmakta. Yukarıda saydığım kişisel favorilerimden en çok Second Sun'a yakın bulduğum Sammal, sırf bu yakınlıkla bile geçer not alabilir. Aika laulaa'yı çok beğendiğim için Sammal'ın geçmişine bakmak istedim. Orada 3 adet albümleri olduğunu görünce sevinçten gözümden bir damla yaş süzüldü. Ne var ki teker teker dinlediğim bu albümleri bir türlü benimseyemediğim için de tadım kaçtı. Sebebinin ise sound kaynaklı değil, şarkı yazım ve tasarımı olduğunu düşünüyorum. Zira hepsinde hissettiğim ortak his sıkılmaktı.

Sammal'ın referansları Thin Lizzy, Camel, The Allman Brothers gibi baba gruplar olarak gösteriliyor. Bu benzetmelerin detaylarını sorgulayacak bir progressive/psychedelic donanıma sahip değilim. Ama Sammal'da, özellikle de tek beğendiğim albümleri olan Aika laulaa'da hissettiğim en belirgin duygu nostalji oldu. 70'ler psychedelia ve progressive soundun içine modern bir dinamizm yerleştirip bunu o "modern" olma halinin yavanlığından arındırarak yapan grubun bu nostaljiye sahip çıkışı, daha açılış şarkısı På knivan'dan bile anlaşılıyor. Böyle şarkılar, çoğunlukla albümün geneliyle ilgili sağlam fikirler verir. İşte o da tam öyle bir şarkı. Karizmasından gözlerimi alamadığım Sehr kryptisch ve İngilizce başlayıp son düzlükte tekrar ana diline dönen Returning Rivers da bu açılışa çok güçlü bir omuz vermek suretiyle albümün kalitesini iyice belirginleştiriyorlar. İlerleyen dakikalarda bu güçlü omuzların arasına Jos ei pelaa da ekleniyor. Sırtı asla yere gelmeyecek bu dört şarkı albümün yarısı ediyor. Kalan yarısında da gayet güzel numaralar mevcut.

Ortalama, hatta bir süre sonra monoton 1.5 dakikalık girişinden sonra karakter değiştiren On aika laulaa, yine aynı girişle çıkış yaparken aradaki o karakter sayesinde şık bir kompozisyon yazdığını ilan ediyor. İki çok iyi enstrümantal şarkının birleşimi gibi duran λ, yine grubun yaratıcı gücünün bir eseri. Hatta onu dinlerken keşke full enstrümantal bir albüm yapsalar diye de aklımdan geçirdim. Son iki şarkı Grym maskin ve Katse vuotaa ise sanki asit atmış gibi saykodelik bir finale imza atıyorlar. Her ikisi de önceki albümlerindeki iyi olan şarkıların izindeler. Aika laulaa, genelde bir progressive rock şarkısından beklendiği üzere başladığı gibi bitmeyen, nereye gideceği pek belli olmayan, yol üstünde çeşitli duraklara uğrayan, içinde Fince bir şeylerin döndüğü ama hiç de yabancılık çektirmeyen şarkılardan oluşan klas bir albüm. Belki de İskandinav olduklarını en fazla bu albümlerinde hissettim diyebilirim. Bu his benim için çok önemli. Belki 70'ler psychedeliasına naklen yetişemedim ama ucundan kenarından yakaladığım kadarıyla aldığım zevki günümüze kadar taşıyan grupların yaptığı şahane işler zaman zaman o öze dönmeye de özendirici bir etkiye sahip. Sammal, önceki albümleriyle olmasa da Aika laulaa ile bu şahane işlerden biri. Benim için geç keşif de bir keşiftir.

1. På knivan

2. Sehr kryptisch

3. Returning Rivers

4. On aika laulaa

5. Jos ei pelaa

6. λ

7. Grym maskin

8. Katse vuotaa

Yılın Şarkıları (2022)

 

1. King Gizzard and The Lizard Wizard - Magenta Mountain

2. Orville Peck - The Curse Of The Blackened Eye

3. Von Hertzen Brothers - All Of A Sudden, You're Gone

4. Komodo - Barbarians

5. Bartees Strange - Heavy Heart

6. Devin Townsend - Children Of God

7. Sun Cutter - Hold Out

8. The Groovy Nobody - Elevated

9. Los Bitchos - Pista (Fresh Start)

10. Deserta - I!m So Tired

11. Caroline Loveglow - Patience Etc...

12. Rot TV - Oblivion

13. Lo Moon - Modern Life

14. Little Jinder - Solnedgångar

15. Hatchie - Lights On

16. Foals - Life Is Yours

17. Σtella & Redinho - Up and Away

18. Bastille - Back To The Future

19. Hudson Mohawke - Come A Little Closer

20. ODESZA - Better Now (feat. MARO)

21. Amaru Tribe -  Párate

22. Cuddio - Adwaith

23. Rosie Carney - break the ground

24. Cannons - Hurricane

25. Daniel Pemberton - Meet The Bad Guys

26. First Aid Kit - Angel

27. RY X - Let You Go

28. Shamir - Caught Up

29. Silversun Pickups - Hereafter (Way After)

30. Pixey - Melody (From You To Me)

31. Buddy Guy - Let My Guitar Do The Talking

32. The Cult - Give Me Mercy

33. Tove Lo - Cute & Cruel (feat. First Aid Kit)

34. The Hu - Bii biyelgee

35. Simge Pınar - Cevap

36. Cool Heat - Paranoid

37. Highasakite - Love Him Anyway

38. Fontaines D.C. - Skinty Fia

39. I Wear* Experiment - Hunger

40. Everything Everything - Bad Friday

41. Toro y Moi - The Medium (feat. Unknown Mortal Orchestra)

42. Intergalactic Lovers - In Limbo

43. Sakis Tolis - We The Fallen Angels

44. The Sweet Kill - Love

45. Flyying Colours - Feathers

46. Little Big Town - All Summer

47. Skambankt - Ti

48. Spector - Catch You On The Way Back In

49. Sports Team - Dig!

50. M.I.A. - Zoo Girl

51. Ibibio Sound Machine - 17 18 19

52. Maggie Rogers - Want Want

53. October Burns Black - Divide and Conquer

54. Tallies - No Dreams Of Fayres

55. The Schizophonics - The Alchemist Twist

56. Dungen - Nattens sista strimma ljus

57. Chase & Status - Go

58. Midnight Oil - Nobody's Child

59. I Matti Delle Giuncaie - Aiuto!

60. Sigrid - Risk Of Getting Hurt

61. Yard Act - The Overload

62. The Halo Effect - Shadowminds

63. Melt Yourself Down - I Got Time

64. 070 Shake - Vibrations

65. Wallis Bird - Go

66. Metric - All Comes Crashing

67. Gogol Bordello -The Era Of The End Of Eras (feat. H.R.)

68. Congotronics International - Super Duper Rescue Allstars (feat. Deerhoof)

69. Shake Some Action! - Don't Take It Out On Me

70. Johnny Marr - Sensory Street

71. The Starlings - Gold

72. Sofi Tukker - Larry Bird (feat. Tuck's Dad)

73. Yelawolf & Shooter Jennings - Hole In My Head

74. Lights - Money In The Bag (ft. Kiesza)

75. The Soundcarriers - Waves

76. The Wombats - Work Is Easy, Life Is Hard

77. Hembree - It's A Dream!

78. Foxes - Potential

79. Johnossi - Killer (Slowly Fantasize)

80. Lisa LeBlanc - Pourquoi faire aujourd'hui

81. Moist - Put The Devil On It

82. Machete Dance Club - Superuser

83. talker - For The Sake Of It

84. Christine Nichols - Take A Risk

85. Saitün - Show Me What You Got

86. WAAX - No Doz

87. Twen - Fortune 500

88. Marghe - Maaan

89. Phoenix - All Eyes On Me

90. Blood Knows - Bumblebee

91. Brooke Annibale - One Of Those Songs

92. Alfie Templeman - Colour Me Blue

93. Shygirl - Shlut

94. Cari Cari - Zdarlight 1992

95. Souad Massi - Twam

96. Armageddon Turk - Vanialla Isis

97. Art vs Science - Everyday People

98. The Soft Moon - The Pit

99. Kat Graham - Girls

100. Das Druid - Without It