2019 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2019 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Eylül 2023 Çarşamba

Agouti - Nodes

 
Kişisel çalma listelerimizin rastgele şarkıları önümüze getirmesine bayılırız. Algoritmanın bazen nokta atışı yapıp o anki ruh halimize uygun şarkıyı çalması büyülü anlardan biridir. Temizlik yaparken açtığım 100 şarkılık kendi "Best of 2019" listemi dinlerken sahne alan Dragons adlı şarkı beni bir anda öyle bir yakaladı ki hemen kime ait diye baktım. Evet, zamanında en iyiler olarak seçtiğimiz yüzlerce şarkı/albüm aklımızda kalmayabiliyor maalesef. Ama duyunca hatırlıyoruz tabii. Neyse, Dragons şarkısının Agouti adlı gruba ait olduğunu görünce hafızada bir şeyler şekillenmeye başladı. Hemen albüme döndüm ve yolculuk başladı. Grubun ilk ve şu ana kadar tek albümü olan Nodes'in ne harika bir albüm olduğunu unutmuş olmanın utancı kapladı her yanımı. Ama biz de insanız, o kadar albümü de aklımızda tutamayız. 2019'da Nodes'i albüm, Dragons'u da şarkı listemde ilk 30 arasına koymuşum. O senenin seçkilerinde neredeyse hiç görülmemiş olması onu süper underrated bir albüm yapıyor. Bununla tuhaf bir şekilde gurur duyuyorum. Dragons'un benim için çok özel şarkılardan biri olduğunu artık daha diri biçimde hissediyorum. Albüm ise zihnimde çok iyi yaşlanmış bunu anladım. 10 şarkı şarap gibi yıl aldıkça lezzetlenmiş. Kendi internet siteleri dahil, haklarında doğru dürüst bilgi olmadığı için hala faaller mi, yeni albüm yapacaklar mı öğrenemiyoruz.

2019'dan bu yana nadiren de olsa Dragons karşıma çıkıyordu. Ama albümün o zamanki kalitesini teslim etmiş olmama rağmen aradan geçen sürede detayları unutmuşum. Böylece çok iyi olduğunu bildiğim bir albüme sanki ilk kez dinleyecekmiş gibi heyecanla başladım. Dragons'dan sonra az da olsa hatırladığım tek şarkı Times Of Clouds and Sun oldu. Onun da çok iyi bir nakaratı ve sıkı bir psychedelic rock tasarımı olduğunu hatırlıyor, sadece nasıl olduğunu anımsayamıyordum. Ama mesela The Point'in ilk iki dakikası enstrümantal, sonrası vokalli iki ayrı şarkıymış gibi heybetli duruşunu, Naysayers, The Comeback ve The Hangup'in her seferinde hafıza silen ve kendini o hafızaya tekrar yerleştiren yapılarını, Chameleon'un çakırkeyif güzelliğini hepten unutmuşum. Ve Dragons... Sadece onu dinlediğinizde bile Agouti'nin çok iyi bir grup, Nodes'in çok iyi bir albüm olduğunu anlayabilirsiniz. Agouti müziği 70'ler neo-psychedeliası, psychedelic rock estetiği ve rock görünümlü pop dokunuşlarıyla vücut bulmuş bir müzik. Retro bir sound var ve evet Nodes aslında bir rock albümü. Ama rock ve popun birbirini hayranlık veren şekilde dengeleyişi psychedelic pop da diyebileceğimiz alanlar açıyor. Tabii bunda neo-psychedelia'nın kendine özgü synth numaralarının da payı büyük. Artık kaçıncı kez başkalarının albümlerinde adını kullanmak ihtiyacı hissettiğim Dungen ile bir şarkı yapmalarını isterdim. Agouti, Dungen kadar eklektik bir grup mu, pek sayılmaz. Yine de var bir hayalimiz.

Agouti'yi Agouti yapan, bütün şarkıların söz ve müziklerini yazan, yazdığı şarkıları söyleyen, bas gitar çalan, bazı şarkılarda da synthesizer ve organ çalan, yapımcılığını yapan, evinin bodrumunda kaydeden Carmen Caruso... Bu inanılmaz kadının 2019'dan beri müzik namına hiçbir şey yapmıyor gözükmesi de inanılmaz. Elimizin altında internet var, açtık baktık. Yok! Carmen Caruso adında 2015-20 arası sadece üç single çıkarmış sıkıcı bir folk rock erkek, bir de 2014 tarihli Bubble Fins Soundtrack Volume 1 adlı sıkıcı animasyon film müziği yapmış, enstrümantal olduğu için artık kadın mı erkek mi bilemediğim bir şahıs buldum. Yeni bir albüm yaparlarsa ancak tekrar karşılaşacağız sanırım. Caruso'nun her şeyi organize eden multi bir insan olması yanında, gitarist Dakota Salazar ve davulcu David Rabkin de albümün parlayan yıldızları. Bazı şarkılarda keyboard ve perküsyon çalan, geri vokal yapan Leanne Kelly de gruba eklenince dört kişilik şahane bir kimya ortaya çıkıyor. Şimdi Nodes bana "acaba geçmişte başka hangi güzel albümleri unuttuk" duygusu yarattı. Düşündüm de, bende Dragons gibi kalıcı etkiler bırakmış daha bir dünya şarkı var. Onların da içinde bulunduğu albümlere yeterince kıymet verdim mi acaba?

1. Summertime
2. State of Blue (S.O.B.)
3. Naysayers
4. Times of Clouds and Sun
5. Chameleon
6. The Point
7. Swimming in a Sea of Infinite Realities
8. Dragons
9. The Comeback
10. The Hangup

6 Mayıs 2022 Cuma

Rotting Christ - The Heretics

 
Sakis Tolis'in solo albümünü gazıyla girmeye karar verdiğim Rotting Christ evreninden geliyorum: İnanılmaz! Yıllarca bu ismi bir yerlerde görüp de hiç bir albümünü dinlememiş olmam da öyle. 1987'de kurulmuş, 1993'ten itibaren 13 albüm yapmış, konserler vermiş, konser programlarına bilerek alınmamış veya çıkarılmış şahane bir grup. Metalin black, death, gothic, symphonic hallerini bünyesinde toplayıp o bünyeye en iyi yakıştıran isimlerden biri olan Rotting Christ,  stüdyoda iki, konserlerde dört kişiden oluşuyor. Vokal, ritim gitar, bas, keyboard Sakis Tolis'ten soruluyor. Kardeşi Themis Tolis ise davul çalıyor. Zaman içinde pek çok müzisyen girip çıkmış ama Tolis biraderler dükkanı hiç boş bırakmamış. Uzmanı olmadığım için grubun ilk beş albümünü genel anlamda beğenmekle beraber, asıl keyfini 2007 tarihli Theogonia ile çıkarmaya başladığımı itiraf edeyim. Bu albümün ivmesi 2010 yılına ait Aealo ile bir seviye iner gibi görünse de, Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού (2013), tanışma albümüm olan Rituals (2016) ve The Heretics (2019) üçlüsü beni bu müziğin duruma göre bir ihtiyaç olabileceği fikrine ikna etti. Benim için zirveleri de The Heretics oldu. Rituals ile 2016'da farkına vardığım grubu The Heretics ile neden takip etmediğimi de sorgular oldum. Zira 2019'un en iyi albümlerinden birini fena halde ıskalamışım. Sakis Tolis'in tam zamanında yakaladığım solo albümü Among The Fires Of Hell, Rotting Christ'ın geleceğini de merak ettirmedi değil. Grubun diskografisine girmemiş olsam umursamazdım ama şimdi işler değişti.

"Konser programlarına bilerek alınmamış veya çıkarılmış" olmalarının tek nedeni isimleri ve bu ismin hakkını veren Hristiyanlık karşıtı duruşları. Tabii genel olarak din kavramına karşılar ama en yakınlarında Hristiyanlık olduğu için öfkelerini ona yönlendiriyorlar. Üstelik bunu şarkılarındaki ironik veya doğrudan liriklerle, müziklerindeki  ilahi korolarıyla, senfonik düzenlemelerle, dini sembollerle, sert, karanlık ve gotik bir anti-maneviyat hissiyle gerçekleştiriyorlar. Rotting Christ, bu ismi nedeniyle 2000 ABD Başkanlık Ön Seçimleri sırasında Hıristiyan muhafazakar aday Gary Bauer'ın grubu "Katolik karşıtı" olmakla suçlamasıyla uluslararası medyanın dikkatini çekti. Buna cevaben Sakis Tolis ise "Madem demokratik bir toplumda yaşıyoruz, herkesin dinlere istediği gibi hitap etme hakkına sahip olması gerekir. Aslında basitçe onların "çürüdüğüne" inanıyoruz" dedi. Malta'da verecekleri bir konser öncesinde işgüzar bir hayranın kilise kapısına Rotting Christ broşürü yapıştırması da kilise ve Katolik gruplarla sıkıntılar yaşamalarına sebep oldu. 2018'de yine konser amaçlı Gürcistan'a gelen Tolis kardeşler, Tiflis'te "terör zanlıları" ve "satanistler" suçlamasıyla 12 saat boyunca gözaltına alındı. Ama kısa sürede hukukçuların, gazetecilerin ve aktivistlerin oluşturduğu kamuoyu sayesinde serbest kaldılar, hatta planlanan konserlerini de verdiler. Politikacı ikiyüzlülüğü, din adamı yobazlığı, yetkili merci muhfazakarlığı neyse de, gruba en şaşırtıcı tepkinin metal camiasındaki önemli (!) bir isimden gelmesini pek fazla kimse beklemiyordu.

2005 yılında metal dünyasının en abartılmış, en üfürme gruplarından biri olan Megadeth'in lideri Dave Mustaine, Yunanistan'da vereceği konserlerde Rotting Christ'ı kadroda istemediğini, aksi halde konserlere çıkmayacağını söyleyerek organizatörleri tehdit etti. Tabii Rotting Christ'a destek çıkanlar da oldu, tartışmanın dışında kalmayı seçen "metal" zihniyetini yanlış anlamış ikiyüzlüler de... Sakis Tolis bu konuda ise "Dave Mustaine'den böyle bir şey beklemiyordum. Onun "metal" olması gerekiyordu. Sadece onun için ve her yeni Hıristiyan için üzülüyorum. Çünkü Hristiyanlığın insanlık tarihinin başına gelen en kötü şey olduğunu düşünüyoruz. Bu, toplumu kontrol etmek için iyi organize edilmiş bir hile ve bu yüzden Hıristiyan olmaya kendini kaptırmış, bu sisteme teslim olmuş birini gördüğümde, özgür olmadıkları için çok üzülüyorum." demiş. Görülüyor ki Tolis'in üzüldüğüne bile değmeyecek bu kişi ve konular Rotting Christ müziğini her albümde daha güçlü hale getiriyor. Bu gücün son halkası, 13. ve şimdilik son Rotting Christ albümü olan The Heretics, yukarıda saydığımız metal türevlerini büyük bir ustalıkla birleştirmiş, dinleyicisinin üstüne üstüne giden, onu alıp gotik, uhrevi, kasvetli, puslu bir coğrafyaya, aynı zamanda sert, enerjik, epik bir atmosfere bırakan devasa bir araç. 10 şarkının hepsi tarif edilmesi de edilmemesi de zor metal cevherleri. Yolu bir şekilde metal müzik formlarıyla kesişmiş insanlar için bu tarifler farklı olacaktır. İki şarkı dışında bütün sözleri yazan, bütün müzikleri tek başına tasarlayan Sakis Tolis kesinlikle metal müziğin başına gelmiş en güzel şeylerden biri. Bu camiada bir şehir olarak Atina'nın saygınlık kazanmasında da etkisi büyük.


Özellikle Heaven and Hell and Fire, Hallowed Be Thy Name, The New Messiah, The Voice Of Universe, In The Name Of God kelimelerimin yetmeyeceği kadar harikulade besteler. Aklımı başımdan aldıkları gibi, yerine hiç tatmadığım başka bir epik metal aklı koydular sanırım. Hepsinde sanki bir stadyum ambiyansında yaylıların yerini gitarların aldığı devasa bir klasik müzik coşkusu hakim. İsmen bu şarkıları neden seçtim bilmiyorum. Albümde bu tarifin uymadığı tek bir parça yok zaten. The Heretics bana bir konsept albüm gibi görünüyor her seferinde. Şarkıların birbirine olan organik ama daha çok ruhani bağları inanılmaz. Her biri albüm içinde kendi cumhuriyetlerini ilan etmiş ama bir yandan da birbirlerine sadakat yemini etmişler. Endüstriyel metal parçalarını anımsatan Fire, God and Fear, Sakis Tolis'in solo albümündeki We The Fallen Angels'a benzeyen The Sons Of Hell, Edgar Allan Poe'nun aynı adlı şiirinin üzerine okunduğu bir başka Tolis tasarımı The Raven, albümün hiç düşmeyen, enerjisini, spiritüelliğini, zenginliğini koruyan diğer Rotting Christ çılgınlıkları.

Şiir demişken, The Raven ile birlikte In The Name Of God ve Hallowed Be Thy Name'de de yer alan dizeler Stelios Steele adlı bir dostumuz tarafından okuyormuş. Steele yanında albüm boyunca dört kişilik olağanüstü bir koro var ki, onlara The Heretics'in gizli kahramanları desek yeridir. Davudi, gotik, hatta bazen ürkütücü boyutlara varan bu muhteşem koro özellikle Hallowed Be Thy Name, The New Messiah, In The Name Of God, The Voice Of The Universe parçalarını hiç yere indirmemecesine uçuruyorlar. 2022'nin Nisan sonlarına doğru sessiz sedasız Holy Mountain adında bir tekli çıkaran grubun yeni albümü çıkacak mı, ne zaman çıkacak herhangi bir bilgi yok henüz. Hatta resmi sitelerinde Holy Mountain bile yok. Norveçli melodik black metal grubu Borknagar'ın vokalisiti olan "Lazare" lakaplı Lars Nedland'in konuk olduğu Holy Mountain pek heyecan yapılacak bir şarkı olmamış ama en azından Rotting Christ cephesinde bir şeyler olduğuna dair ümit veriyor. Bu kadar Hristiyan unsuru barındırmasına, hiç dinlememiş birine yobaz bir Katolik grup imajı verme ihtimaline rağmen anti-Hristiyan varoluşuna her yönden sahip çıkan Rotting Christ, Tolis'in yukarıda belirttiği üzere Hristiyanlık özelinde genel olarak dinlerin kontrol ve manipüle edici gücüne karşı özgürlüğü savunan istikrarlı, mantıklı, zamansız, şahane bir duruş.

1. In the Name of God
2. Ветры злые
3. Heaven and Hell and Fire
4. Hallowed Be Thy Name
5. Dies Irae
6. Fire, God and Fear
7. The Voice of the Universe
8. The New Messiah
9. The Raven
10. The Sons of Hell

10 Ekim 2021 Pazar

Hayajan - Khusouf Al-Ard

 
2013 yılına ait ilk albümleri Ya Bay'dan bahsedeli birkaç ay oldu ama Hayajan sevgim bitmedi. 2019'da çıkardıkları Khusouf Al-Ard da Ya Bay kadar içime işleyen şarkılardan oluştuğu için onun hakkını da teslim etmek istedim. 10 şarkı 35 dakikalık bu albüm için Ya Bay'dan biraz daha kolay benimsenebilir ve sindirilebilir benzeri bir yorumda bulunmuştum. Bunu bir zayıflık veya eksiklik olarak görmüyorum. Sadece Ya Bay'daki progressive ve psychedelic keskinlik onu daha olgun gösterebiliyordu bana göre. Yine buradan Khusouf Al-Ard'ın olgun olmadığını düşündüğüm anlaşılmasın. Kısaca kalite kelimesinin her iki albümü de kapsadığını söyleyerek işin içinden çıkalım olsun bitsin. Her iki albüm arasında 6 yıl olmasına rağmen form kaybı yaşamadan sanki kaldıkları yerden devam etmişler gibi bir albüm Khusouf Al-Ard... İlk albüm için "solist Alaa Wardi'nin sesini şarkılardan çıkarsak hiç kimse Hayajan'a Ortadoğulu bir grup diyemez" demiştim. Bu albümde de adeta bir Ortadoğu enstrümanı gibi nağmelerle, iniş çıkışlarla orkestra şefi gibi şarkılara kimlik veren Alaa Wardi, rock ve pop vokal hakimiyeti konusunda yeteneklerini yine konuşturuyor.

Kurdeleyi kesen Yalla Bina, synth ve ritm itibariyle inceden bir disko havası verince azıcık yadırgadım. Şikayetçi değilim ama ilk albümden kalma beklentilerime hafif bir ters köşe yaptıkları için de sevindim. Üstelik ilerleyen dakikalarda birbirinden şık El-Hob Mawjoud ve Al-Ghabah'da da bu gitarlı Ortadoğu diskosunun çok iyi biçimde kurgulanışını görünce Hayajan'ın vizyonuna bir defa daha tav oldum. O synth ve gitar uyumundan faydalanma şekilleri 80'ler pop/new wave yaşanmışlıklarına hiç de uzak değil. Keza, Ardon Wahed, Zubalah ve özellikle çakmak yakıp havada bir sağa bir sola sallayarak coşkuyla nakaratına eşlik edilesi Jibna Al-Eid yine 80'lerin mid-tempo pop rock nostaljisine satır aralarında şahane atıflarda bulunan şarkılar. Bu durum ilk albümde de vardı ama nasıl orada rock başrolünde bunlar yaşanıyorsa, bu albümde pop başrolünde yaşanıyor. Oya gibi işlenmiş, zekice planlanmış, sahip olması gereken ruh katılmış, hazmı kolay ama bir şekilde o lezzetli tadını unutturup bir sonraki tadımda kendini tekrar hatırlatacak türden şarkıların hastasıyız. Doktorumuz Hayajan ise albüm boyunca bizi tedavi ve taburcu ediyor.

Albüm geneline hakim pop, pop rock ve indie rock kalıplarının yanında başka şahane dokunuşlar da mevcut. Tuşlulardaki becerilerini de dosta düşmana duyuran albümde yan karakter olarak göz dolduran bu synth çeşnisi, Insan'da doğrudan nefis bir synthpop kimliği kazanıyor. İlk 25 saniyesiyle bana eyvah dedirten, ancak birden tatlı bir pop akışkanlığı kazanan, nakaratıyla zirve yapan, 3. dakikasından sonra harikulade bir progressive rock dönüşümü yaşayan 5 dakikalık Mashakel ile o kimliği pasaporta çeviriyor. Albümün bir başka özel parçası da, Alaa Wardi'nin sanki kendi dijital versiyonuyla birlikte söylediği sakin, gizemli, finale doğru tüyleri diken diken eden yükselişiyle Kbirna... Zaten Wardi, ilk albüm de dahil, tüm şarkılara damga, imza, mühür ne varsa vuran vokal yelpazesiyle tam bir kahraman. A capella tarzında Fi Ba7ri (2015) adında bir solo LP'si, Madinat Al-Salah (2016) adında da bir solo EP'si olan Wardi, nasıl profesyonel bir vokal olduğunu gösteriyor. Yine de onu Hajayan şarkılarında duymanın keyfi bu sololarda yok. İki muhteşem albümü arasında 6 yıl bulunan Hayajan, başlarına bir iş gelmezse bu örüntüye göre üçüncü albümünü 2025'te falan çıkaracak. O kadara ya da daha erkenine ömrümüz yeter mi bilinmez. Ama eldeki bu iki albüm, onlarca albümü olan bir sürü grubun külliyatına rahmet okutacak kadar kaliteli ve tutkulu.

1. Yalla Bina
2. Ardon Wahed
3. Zubalah
4. Insan
5. El-Hob Mawjoud
6. Jibna Al-Eid
7. Mashakel
8. Al-Ghabah
9. Kbirna
10. Dinya Mosh Aminah

31 Aralık 2019 Salı

Issız Ada Radyosu Arşivi (Aralık 2019)

Baroness - Gold & Grey
Yıl: 2019 ABD
Tür: Stoner Rock, Progressive Metal, Psychedelic Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "I'm Already Gone"

Kele - 2042
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Alternative Dance, Electronic, Art Pop
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "Jungle Bunny"
El Wali - Tiris
Yıl: 2019 Fas
Tür: Sahrawi Music, World
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Long Live the Sahrawi Army"
Congulus - Bozkır
Yıl: 2019 Türkiye
Tür: Progressive Rock, Post-Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Son Yarım Saat"
GoatHawkBuffalo - Come to Temple
Yıl: 2019 Danimarka
Tür: Stoner Metal
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Broken Whore"
Aurolab - Anna
Yıl: 2019 Rusya
Tür: Synthwave, Coldwave, Nu-Disco
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Artek"
Slow Decay - Pre-Dawn Light
Yıl: 2019 Man Adası
Tür: Gothic Rock
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Pre-Dawn Light"
Funky Boogie Brothers - The Fabulous Soul Sisters
Yıl: 2019 Belarus
Tür: Big Beat, Funk, Cover
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "You're the Fool"
Long Lost Suns - Leyanda
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Rock, Surf Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Got Away"
Buckets N Joints - Offline
Yıl: 2019 İsrail
Tür: Alternative Rock, Grunge
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Disappear"
Tropic Thunder OST
Yıl: 2008 ABD
Tür: Rock, Pop, Soul
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: Edwin Starr - "War"
 
 
Ndlovu Youth Choir - Africa
Yıl: 2019 Güney Afrika
Tür: Pop, Cover
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Higher Love"
Black Swan Lane - Vita Eterna
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Rock, Dream Pop
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Shadow of the Stars"
 
VA - Black on Blues: A Tribute to The Black Keys
Yıl: 2012 ABD
Tür: Blues Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: Iggy Pop & Ginger Baker - "Lonely Boy"
Once Upon a Time in... Hollywood OST
Yıl: 2019 ABD
Tür: Rock & Roll, Garage Rock, Folk Pop, Soul
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: The Bob Seger System - "Ramblin' Gamblin' Man"
Kamchatka - Volume III
Yıl: 2009 İsveç
Tür: Stoner Rock, Hard Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Outnumbered"
Tool - Fear Inoculum
Yıl: 2019 ABD
Tür: Alternative Metal, Progressive Metal
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Fear Inoculum"
A-WA - Bayti Fi Rasi
Yıl: 2019 Yemen
Tür: Folk, Pop, World
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Ya Watani"
The Sonic Dawn - Eclipse
Yıl: 2019 Danimarka
Tür: Psychedelic Rock, Garage Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Psychedelic Ranger"
 
Ayyuka - Maslak Halayı
Yıl: 2019 Türkiye
Tür: Progressive Rock, Anatolian Rock
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Ah Be Baba"

10 Aralık 2019 Salı

Kamchatka - Hoodoo Lightning


Adını Rusya'ya bağlı Kamçatka idari bölgesinin üzerinde bulunduğu, Asya'nın doğusunda yer alan yarımadadan alan İsveçli grup Kamchatka, 2001'de kurulmuş bir stoner rock/hard rock triosu. Kasım sonunda çıkan 7. albümleri Hoodoo Lightning, enerjisi, tazeliği, tecrübesiyle tam bir ustalık ürünü. Aslında zamanında Kamchatka ile yolumun iki albümde kesiştiğini, önceki 6 albüme bakınca fark ettim. Bury Your Roots (2011) ve Long Road Made Of Gold (2015) üzerimde fazla etki bırakmamış olacak ki, ortalarda bir yerlerde puan vermişim. Ama Hoodoo Lightning sayesinde en kısa sürede bu diskografiyi temize çekmek istiyorum. Peki neden Hoodoo Lightning sayesinde? Çünkü karşımda o kadar güçlü bir albüm gördüm ki, belki uzun yıllara damgasını vurmayacak ama bana göre 2019 itibariyle kısırlık içindeki hard ve stoner rock aleminde eli yüzü düzgün bir yere sahip olacak. Kısırlığın nedenlerini de kendimce yorumluyorum. Hiç yenilik içermeyen, eskiye bağlılığını da monotonluktan kurtaramayan bir hard rock anlayışı stoner rock'a da bulaşmış durumda. Bir zamanlar sevdiğim doom metal'de bile vasatlıktan geçilmiyor. O kadar kanıksanmış ki bazı grupların künyelerinde bile "Lazy Stoner Metal" yazıyor.

Kamchatka gayet çalışkan, sıkıcı ve sıradan olmamak için elinden geleni yapan, en azından önceki albümlerden daha iyi şarkılarla kendini yenilemiş gibi göründü. Blues Science - Pt I Thunder Rise ve Blues Science - Pt II Hoodoo Lightning diye beş dakikalık bir şarkının ikiye bölünmüş haliyle başlayan albüm, henüz tam alışamadığım Fool ile devam edince, yine ortanın biraz üzeri bir stoner rock albümü ile muhatap oluyorum diye düşündüm. Fakat peşpeşe Rainbow Ridge, Supersonic Universe, Monster ve Let It Roll ile ortalığı kasıp kavurdukça albüme daha çok bağlandım. Aslında albüm tam orada, Let It Roll'dan sonra bitse bile olurdu benim için. Ama El Hombre Dorado isminde klas bir stoner beste, Stay In The Wind ve A Drifters Tale diye iki adet olgunluk ürünü şarkı daha aramıza katılıyor ki, rock müziğe doyuyoruz. Bazen son albümleriyle tanıştığım veya kıymetini anladığım Kamchatka gibi grupların önceki işlerine dönüp baktığımda hayal kırıklığı yaşıyorum. Belki onlar için de öyle olacak. En azından Kamchatka eski işleri için geriye dönüp bakılabilecek kalitede bir grup. Ya da Hoodoo Lightning sayesinde bana öyle geldi.

1. Blues Science - Pt I Thunder Rise
2. Blues Science - Pt II Hoodoo Lightning
3. Fool
4. Rainbow Ridge
5. Supersonic Universe
6. Monster
7. Let It Roll
8. Stay in the Wind
9. El Hombre Dorado
10. A Drifters Tale

30 Kasım 2019 Cumartesi

Issız Ada Radyosu Arşivi (Kasım 2019)

Coldplay - Everyday Life
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Pop Rock, Art Pop
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Church"
Kinga Głyk - Feelings
Yıl: 2019 Polonya
Tür: Jazz Fusion, Blues, Funk
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Mercy (feat. Brett Williams)"
Variomatix - Where's Home
Yıl: 2019 Almanya
Tür: Funk Rock, Soul
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Just Run"
 
Simple Minds - 40: The Best of 1979-2019
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Pop Rock, New Wave
"F" Rate: 9/10
I.A.R. tavsiyesi: "All the Things She Said"
Beck - Hyperspace
Yıl: 2019 ABD
Tür: Dream Pop, Synthpop
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "Stratosphere"
Flower Crown - Sundries
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Pop, Dream Pop
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Summer in LA"
 
Planet of Zeus - Faith in Physics
Yıl: 2019 Yunanistan
Tür: Stoner Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Gasoline"
Bootstraps - Demo Love
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Pop, Indie Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Whenever You're Around"
 
 
Mando Diao - Ode to Ochrasy
Yıl: 2006 İsveç
Tür: Garage Rock, Indie Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Killer Kaczynski"
Rebecca Jade & The Cold Fact - Rebecca Jade & The Cold Fact
Yıl: 2014 ABD
Tür: Funk, R&B, Rock'n Roll
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Cuts Like a Winter"
The Lu Silver String Band - Rock'n'Roll is Here to Stay
Yıl: 2019 İtalya
Tür: Hard Rock
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "No More Time"
Siamese Youth - Electric Dreams
Yıl: 2019 Almanya
Tür: Synthpop, Synthwave, Dream Pop
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Nariyeh Thanei (feat. Futurecop!)
Jay Som - Anak Ko
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Rock, Jangle Pop
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Superbike"
Ariel View - Until My Lungs Are Cleared
Yıl: 2019 ABD
Tür: Indie Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "How Much Longer"
Lindemann - F & M
Yıl: 2019 Almanya
Tür: Industrial Metal, Alternative Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Gummi"
Charlie Megira - Tomorrow's Gone
Yıl: 2019 İsrail
Tür: Rockabilly, Surf Rock, Best Of
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Mali Boo"
Fawzy Al-Aiedy - Ishtar Connection
Yıl: 2019 Irak
Tür: Middle Estern Folk, World
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "Ya ayn moulayitin"
 
Je T'aime - Je t'aime
Yıl: 2019 Fransa
Tür: Post-Punk
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Dance"
Blaue Blume - Bell of Wool
Yıl: 2019 Danimarka
Tür: Dream Pop, Art Pop
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Vanilla"
The Irishman OST
Yıl: 2019 ABD
Tür: Blues, Rock'n Roll, Soul, Jazz
"F" Rate: 9/10
I.A.R. tavsiyesi: The Five Satins - "In the Still of the Night"

18 Kasım 2019 Pazartesi

Meltt - Swim Slowly


Vencouver/Kanada dolaylarından gelen Meltt, debut albümleri Swim Slowly ile kulaklarımın pasını silerek 2019'un en iyi rock albümlerinden biri olduğunu gösterdi. Rock kelimesini açarsak, indie ve alternative yanında progressive hatta post-rock vizyonuna bile sahip insanlar bunlar. Albümdeki 12 şarkıda bu türlerin birbirleriyle paslaştıklarını, bazen sahneye birini çıkardığını, bazen iki türü düet yaptırdıklarını görüyoruz. Kimi grupların yaptığı gibi poz amaçlı değil, şarkının gerektirdiği ölçüleri genişletmek, gidebileceği yerleri görmek niyetiyle hareket ediyorlar. Klişe cümleyi de kuralım: Sanki ilk albümlerini değil de on küsürüncü albümlerini yapıyor gibiler. Dört kişi olmaları dışında haklarında pek bilgi edinemedim. Grubu ve albümü aratınca yüzme tekniklerine dair bir ton yazıya ulaşıyorsunuz. İlla bir bağlantı kuracaksak, hiçbir acelesi olmayan, sadece sevdiği sularda yüzmenin tadını çıkaran bir grup olduklarını belli ettiklerini söyleyebiliriz. Müzikal tekniklerindeki profesyonel rahatlığı şarkı yazımında da gösterdiklerinden, ortaya gizemli, emprovize, disiplinli aynı zamanda özgür kartlar sürebiliyorlar.

Bana kirlerinden arınmış, teknik gücü yüksek grunge şarkılarını anımsatan açılış şarkısı On Your Own, daha ilk şarkıdan iyi bir grup dinleyeceğime dair kuvvetli sinyaller verdi. İki buçuk dakikalık progressive rock şarkısı Too Much Tension'ın ardından, bana göre albümün en sağlam bestesi olan Deeper Water, sert anlarında bir orkestra şefi gibi melodisini ince ince işleyen gitarın nağmeleriyle devleşen bir şarkı. Bir yanıyla incelikli, bir yanıyla kocaman duyguların salıverilişi adeta. Wash Over Me, S.O.S., Footprints Of the Sun, Flow gibi şarkılar da aynı duyguları koruyup kollayan albümün askerleri sanki. Başka bir benzetmeyle, birkaç iyi şarkıyı ayakta tutmak için konmuş güçlü kolonlar değil, o güce yarenlik eden, başta da belirttiğim gibi kardeşlik çerçevesinde birbiriyle paslaşan güzellikler. Bazen de bazı şarkıları yalnız bırakıyorlar ki, ne isterlerse o olsunlar diye. Örneğin Feel The Same ve Love Again gövdesi indie pop hamurundan yapılmış besteler. Post-rock - shoegaze ortak yapımı Photogénie ve dream pop olarak başlayan, son bir buçuk dakikasında distortion yükselişi yaşatarak şaşırtan kapanış bestesi Moths In The Darkness albümün ne kadar geniş bir yelpazeyle serinlettiğinin kanıtları. Üstelik şarkıların hiçbiri albüm konseptine sakil durmuyor, efendiliklerini bozmuyor, sesi açtıklarında da kıstıklarında da aşırıya kaçmıyorlar.

Meltt adlı 2015 tarihli gayet kötü, Visions adlı 2017 tarihli gayet iyi iki adet EP sahibi olan Meltt, neyse ki albüm zamanı gelince Visions üzerine daha çok kafa yorup onu nasıl genişletebileceğine yoğunlaşmış olsa gerek. Gerçi mayası sağlam olan Meltt gibi gruplar, indie, post, alternative, progressive ne olursa olsun, birbirinden kopuk şarkılar yapıp bunları albümlerinde karışık sıraya bile dizseler kalitelerini bozmazlar. Kendilerini benzetmek için biraz deşilse bir sürü isim bulunabilir. Ama bu rock karışımlarını kendi bünyesinde eritip diri şarkılar çıkaran çok fazla isim bilmiyorum. Belki birgün rastlayıp "evet bak bu grup da Meltt gibi müzik yapanlardan" diye içimden geçireceğim isimleri hatırlayacağım. Aslında bunu çoktan yapmış da olabilirim. İşte unuttuklarımı da bir şekilde canlı tutabilmek için albümleri yazmak istiyorum. Yoksa Swim Slowly, hakkında yazı yazmak için değil, kaliteli rock dinlemek için yapılmış bir albüm. Son yıllarda Kanada'dan çıkmış en güzel şeylerden biri.

1. On Your Own
2. Too Much Tension
3. Deeper Water
4. Feel the Same
5. Wash Over Me
6. We'll See
7. S.O.S.
8. Love Again
9. Flow
10. Footprints of the Sun
11. Photogénie
12. Moths in the Darkness

3 Kasım 2019 Pazar

Mando Diao - BANG


1999'da Stockholm/İsveç'te kurulan Mando Diao, 2019 tarihli BANG ile 9. albümünü devirmiş bulunuyor. Kendilerini dönem dönem takip etmiş biri olarak garage rock kulvarında önemli isimlerden biri olduklarını rahatlıkla söyleyebilirim. İlk albümleri olan Bring 'Em In (2002) ile başlayan ve Give Me Fire! (2009) albümüne dek süren beş albümlük seri garajdan çıkma cayır cayır şarkılarla bezeliydi. Sonrasında BANG'e uzanan üç albümü ise hiç sevmedim. Toplamda aklımda kalan hiç bir şarkıları olmadığı gibi, bugüne kadarki en iyi Mando Diao albümü hangisidir diye sorsalar cevap veremem. Kısacası kariyerlerine saygı duyduğum ama bana pek bir şey katmamış, kişisel arşivime şarkı sokamamış yüzlerce garaj grubundan biri oldu. Bu albümlerde zaman zaman bazı şarkılara pop dokunuşlarında bulunsalar da, bu dokunuşlar o garaj kalabalığında kaynadı gitti bana göre. Mando Diao, BANG sayesinde bu yönünü adeta yeniden keşfetmiş, onun üzerine gitmeye karar vermiş, sanki bir yan proje olarak ilk albümünü yapmış.

Kirli garaj rock karakterinden bir parça uzaklaşmış olsa da grup için asıl önemli olduğunu düşündüğüm iyi şarkı sıkıntısını çözmeye başladığı söylenebilir. Okuduğum 1-2 eleştiri yazısında bu uzaklaşma neticesinde albüm pek de beğenilmemiş. Oysa bu yeni karakter Mando Diao'ya çok yakışmış bence. Akılda kalıcı nakarat yönlerini keşfetmiş olmaları bu karakterin en belirli yönlerinden biri. Albümün en sevdiğim iki şarkısı Don't Tell Me ve Bang Your Head, şahane nakaratlarıyla keyifli anlar yaşatan, tekrar dinleme isteği uyandıran türden. Cıva gibi bir He Can't Control You, western esintileri taşıyan Long Long Way, kirli bir blues rock olarak I Was Blind, nakarat kısmındaki klavye dokunuşlarıyla gücüne güç katan Get Free, işledikçe pas tutmayan, dinledikçe güzelleşen My Woman ve Scream For You artık daha ne yapsınlar dedirtiyor. Bir tek kapanıştaki Society'yi albüme yakıştıramadım. Björn Dixgård'ın bazen bir gitarı anımsatan, zaman zaman crooner potansiyeline de sahip olduğunu gösteren vokal çeşitliliği şarkıları çok iyi sırtlanıyor. Tabii çoğunlukla kirli bir tarz üzerine gitse de, müziğin indie rock/pop revizyonundan ötürü hiç sırıtmıyor. Hatta birçok yönüyle bu Mando Diao'yu White Denim'in son yıllardaki haline benzettim. Belki de bu kadar fazla sevmemin nedeni bu benzetmeydi. Neticede ortada önceki yıllarındaki gibi cayır cayır bir müzikle yormayan, boğmayan, kendini özgür bırakmış bir grup var. Böyle devam etseler ne güzel olur hani.

1. One Last Fire
2. He Can't Control You
3. Long Long Way
4. Don't Tell Me
5. I Was Blind
6. Bang Your Head
7. Get Free
8. My Woman
9. Scream for You
10. Society

31 Ekim 2019 Perşembe

Issız Ada Radyosu Arşivi (Ekim 2019)

Kefaya + Elaha Soroor - Songs of Our Mothers
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: World, Ethnic
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Jama Narenji"
Knightmare - Space Nights
Yıl: 2019 ABD
Tür: Heavy Metal, Hard Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Khazad-Doom"
Souad Massi - Oumniya
Yıl: 2019 Cezayir
Tür: Folk, Singer/Songwriter
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "Ban Koulchi"
Insomnium - Heart Like a Grave
Yıl: 2019 Finlandiya
Tür: Melodic Death Metal
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Heart Like a Grave"
Søren Andersen - Guilty Pleasures
Yıl: 2019 Danimarka
Tür: Hard Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Beirut"
 
Editors - Black Gold: Best of Editors
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Indie Rock, Post-Punk, Pop Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "A Ton of Love"
 
Night Flowers - Fortune Teller
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Indie Rock
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: "Carry On"
VA - Rökstenen - A Tribute to Swedish Progressive Rock of the 70's
Yıl: 2009 İsveç
Tür: Progressive Rock, Stoner Rock
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: Echoes - "Andra Sidan"
Bea Palya - Hazatalálok
Yıl: 2018 Macaristan
Tür: World, Pop Folk
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Két ház"
Jeff Lynne's ELO - From Out of Nowhere
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Pop Rock
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "From Out of Nowhere"
King Salami and the Cumberland Three - Kiss My Ring
Yıl: 2019 İngiltere
Tür: Garage Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "The Pulpo Dance"
A Projection - Section
Yıl: 2019 İsveç
Tür: Post-Punk, Gothic Rock
"F" Rate: 4/10
I.A.R. tavsiyesi: "Down"
 
Moving Panoramas - In Two
Yıl: 2019 ABD
Tür: Dream Rock, Indie Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Home Alone"
Magnolia - Tänk Själv
Yıl: 2013 İsveç
Tür: Stoner Rock, Psychedelic Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Mr. Harding"
Hustle & Flow OST
Yıl: 2005 ABD
Tür: Hip-Hop, Rap
"F" Rate: 5/10
I.A.R. tavsiyesi: Djay - "It's Hard Out Here for a Pimp (feat. Shug)
 
Black Snake Moan OST
Yıl: 2007 ABD
Tür: Blues, Blues Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: Samuel L. Jackson - "Alice Mae"
Robots With Rayguns - Cultpop
Yıl: 2019 ABD
Tür: Synthwave, Electropop, Synthpop
"F" Rate: 6/10
I.A.R. tavsiyesi: "Follow Me"
 
Marvin Gaye - Let's Get It On
Yıl: 1973 ABD
Tür: Soul
"F" Rate: 8/10
I.A.R. tavsiyesi: "Let's Get It On"
Gabriel Thomaz Trio - BaBaBaBa
Yıl: 2019 İspanya
Tür: Garage Rock, Surf Rock
"F" Rate: 7/10
I.A.R. tavsiyesi: "Guitarrada No Pelo"
 
The Beatles - 1
Yıl: 2000 İngiltere
Tür: Pop Rock, Best Of
"F" Rate: 9/10
I.A.R. tavsiyesi: "A Hard Day's Night"