Issız Ada Radyosu Arşivi (Ekim 2024)

Planet of Zeus - Afterlife

Yıl: 2024 Yunanistan

Tür: Stoner Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "No Ordinary Life"

The Surfrajettes - Easy as Pie

Yıl: 2024 Kanada

Tür: Surf Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Spice Up Your Life"

Bongolard - DYTYR?

Yıl: 2024 Hollanda

Tür: Alternative Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Suits"

Abbie Ozard - Everything Still Worries Me

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Indie Pop

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "I Don't Know Happiness Without You"

Goat - Goat

Yıl: 2024 İsveç

Tür: Psychedelic Rock, Heavy Psych

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Ouroboros"

The Wild Things - Afterglow

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Pop Rock, Hard Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Only Attraction (feat. Pete Townshend)"

Kneecap (OST)

Yıl: 2024 İrlanda

Tür: Hip-Hop/Rap

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: Kneecap - "Sick in the Head"

The Last Oblation - Apex

Yıl: 2024 İspanya

Tür: Death Metal

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "The Tinkerer"

Kylie Minogue - Tension II

Yıl: 2024 Avustralya

Tür: Dance-Pop

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Midnight Ride (with Orville Peck & Diplo)"

Arşivplak & Gofret - Anadolu Funk

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Funk, Rock, Psychedelic, Pop

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Etrafına Bakıp Durma"

Vitesse X - This Infinite

Yıl: 2024 ABD

Tür: Alternative Dance, Dream Pop, Electronic

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "In Finding"

The Courettes - The Soul of... The Fabulous Courettes

Yıl: 2024 Danimarka

Tür: Garage Rock, Soul Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Stop! Doing That!"

Bad Monkey OST

Yıl: 2024 ABD

Tür: Rock, Pop Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: The War on Drugs - "You Wreck Me"

Temple Smoke - Monolithic Evolution

Yıl: 2024 Tayvan

Tür: Stoner Rock

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Cheap Fingers"

Fasıl-ı Jazz - Alva

Yıl: 2024 Türkiye

Tür: Alternative Pop, Sophisti-Pop, Electronic, Cover

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Gamzedeyim Deva Bulmam"

Fasıl-ı Jazz - Folktronic

Yıl: 2024 Türkiye

Tür: Alternative Pop, House, Electronic, Cover

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Zühtü"

Fasıl-ı Jazz - Echoes

Yıl: 2024 Türkiye

Tür: Electronic, House

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Echoes"

Dolores Forever - It's Nothing

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Art Pop, Indie Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Not Now Kids"

Grace Bergere - A Little Blood

Yıl: 2024 ABD

Tür: Alternative Rock, Indie Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Come and Go"

Suzan Köcher's Suprafon - Suprafon

Yıl: 2019 Almanya

Tür: Dream Pop, Psychedelic Rock, Alt-Country

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Poisonous Ivy"

Suzan Köcher’s Suprafon - In These Dying Times

 
Suzan Köcher's Suprafon, Suzan Köcher ile beraber dört müzisyenden kurulu Alman bir grup. Almanya'dan fazla bir örneğini görmediğim üzere psychedelia ve dream pop yanında americana, alt-country, pop rock, indie rock karışımı lezzetli bir müzik yapıyorlar. Öncesinde Suzan Köcher'in iki adet albümü var. İkisini de merak edip dinledim. İlkini pek beğenmesem de 2019 tarihli ikinci albüm Suprafon, americana, desert rock, alt-country ağırlıklı gayet kaliteli bir işti. Bu albümün ardından Suzan Köcher's Suprafon adıyla çıkan üçüncü albümü In These Dying Times ise bu yazının konusu. Yukarıda belirtilen karışımı oluşturan elementlerin çeşitliliğine rağmen şarkılar birbirlerinden farklı özellikler sergilemiyorlar. Aynı tür ve telden çalarken yüzeyde indie pop/rock görüntüsü veriyorlar. Diğer türleri de bu ana gövde içinde çok iyi eritiyorlar. Deneysel ve eklektik olmadan, dinlemesi kolay ve zevkli bir modda seyrediyorlar. Bu da akılda kalıcılık sağlıyor. Bende sağladığı başka bir şey de nostalji oldu. Örneğin albüme adını veren açılış şarkısı sanki 90'larda bir radyodan fırlamış güzellikteydi. Bu tarifi gözünde (kulağında) canlandıramamış ve o nostalji tanımlamasını anlamamış olanlar için yapacak bir şey yok. Tamamen hissi bir durum bu. Üstelik bu nostalji albüm boyunca (iyi ki) yakamı bırakmadı. In These Dying Times ile birlikte Camera'dan da aynı nostalji tadını aldım. Hatta Camera'dan biraz daha güçlü aldım diyebilirim.

Suzan Köcher's Suprafon'un en iyi yaptığı şeylerden biri de alternatif country duygusunu indie ve pop karakterine işleyişi. Özellikle Maybe I'm A Lemon ve kapanışta yer alan 9 dakikalık Desert Air Motel sağlam birer western ambiyansı kuruyorlar. Bu arada Desert Air Motel çok iyi şarkı ama 9 dakika olmasına hiç gerek yoktu. Zaten yaklaşık son 3-4 dakikası sanki yer doldursun diye uzatılmış ya da ucuna enstrümantal bir başka şarkı eklenmiş gibi duran gereksizlikte. Yine de rahatsız edici bir durum yok. Genel olarak 9 şarkının benim açımdan rahatsız edici, sıkıcı hiç bir yanı yok. Tam tersi, albüme alıştıkça yavaş yavaş sindirmek istedim. Hemen bitmesini istemediğiniz bir burger veya bir şişe bira misali. (Ya da ikisi aynı anda!) Bana göre albümün en iyilerinden biri olan Living In A Bad Place, içindeki olgun pop duygusuyla albüm geneliyle arasındaki az farkı hissettiriyor. In These Dying Times ve Camera'dan bahsederken unuttuğum Falling For Autumn'u da ekleyerek albümün sürekli vurguladığımız 90'lar tınısına hayran kaldığımı ifade edeyim. O yıllarda çıkmış olsa, sağlam bir tanıtımla Sheryl Crow veya Alanis Morisette klasmanında yer alabilirdi. Onlara çok benzediği veya hit canavarı albümler çıkardığı için değil, 90'lar kadın alternatif rock kulvarına müzikal ruh olarak çok yakıştığı için. Suzan Köcher'in çok ayrıcalıklı olmayan ama karizması da hissedilen sesi, kulakta döndükçe akşam üstü meltemi estiren soundu ile yan yana gelince insanın içi cız ediyor. Hemen 90'lara ait bir çalma listesi aramaya başlıyor.

1. In These Dying Times
2. Maybe I'm a Lemon
3. Sleepless Strangers
4. Seventeen
5. Living in a Bad Place
6. The Trip
7. Camera
8. Falling For Autumn
9. Desert Air Motel

The Ragged Jubilee - American Moan

Dinlemeye başladığım albüm The Ragged Jubilee adlı bir grubun American Moan ismi lâyık görülmüş müzik dünyasına ilk adımı. İlk şarkı Blood On The Highway başlıyor ve akustik bir kısa girişin ardından dağdan bayırdan kopmuş blues rock bir şarkıya dalıyoruz. Derken daha ilk cümleden "Blood On The Highway" diye söze başlayan öyle bir vokal giriyor ki, oturduğum yere çivilendiğimi hissediyorum. Sanki Joe Cocker veya ona benzeyen herhangi bir tecrübeli blues rock vokalinin çatallı, miskin ama ölesiye tutkulu sesi kulaklarımı silkeliyor. Şarkının kendisi de artık o saatten sonra kötü bile olsa kulak kesilmeyi hak ediyor. Kaldı ki o harika sesin kalıbına cuk oturan bir beste Blood On The Highway. Albümün devamında sizi atının terkisine atıp parçalı bulutlu uzak diyarlara dörtnala sürecek şarkılar silsilesi bekliyorsunuz. Ne var ki atın ayağı öyle olmuyor. Evet, o diyarlara götürüyor ama bu kez pek de alışık olunmadık bazı farklılıklarla.

The Ragged Jubilee, altı aslan parçasından oluşan Californialı genç bir grup. Grubun eşi benzerini bulabilmek için müzik tarihinin olağanüstü seslerinden örneklendirmeler yapmanızı gerektirecek vokalinin adı ise Ethan Burns... Joe Cocker, Tom Waits, Johnny Winter gibi adamlar çatır çatır şarkı söylemeye başladığında muhtemelen bir portakalda mikroskobik nokta olan bu çocuk, sanki 40 yıllık bourbon içicisi, Lucky Strike tiryakisi gibi kışkırtıcı bir deformasyona sahip olağanüstü sesiyle söylüyor şarkıları. Böyle bir sese sahip olunca şarkılar da bir anda ikinci plâna düşüveriyor. Taklit olamayacak kadar doğal, yağmurda ıslanmış, sonra da üşütmüş kadar hüzünlü, güzel şeyler söylermiş kadar öfkeli tondan titreşimler yayan bir sesten söz ediyorum. Gerisi teferruat gibi kalıyor. Fakat hiç de öyle değil.

İlk paragrafın sonundaki "alışık olunmadık bazı farklılıklar"a baktığımızda, The Ragged Jubilee'nin tanıdık blues rock tınılarının ait olduğu köklü geleneklerden beslendiği kadar, kendi tarzlarını oluşturma çabalarını da görüyoruz. Büyüdükleri coğrafyaya ait blues ve country temellerine, örneğin The Allman Brothers Band ve Lynryrd Skynyrd'a bağlı oldukları kadar okyanusun öte yakasından Led Zeppelin ve Deep Purple'a da hayran şekilde büyümüşler. Bu tadına doyulmaz karışımı daha ilk albümden ne derece ölçülü yansıttıkları tartışılsa da, hiç popülist bir tavır izlemeden, tribünlere oynamadan içlerinden geldiği gibi tasarlamışlar şarkılarını. Ritimler, köprüler, nakaratlar, sololar sürekli kafalarına göre takılıyor. Adının Aaron Wick olduğunu öğrendiğim ve bu bilginin hiç de gereksiz olmadığını düşündüğüm davulcuları da grup için ayrı bir nimet. Ethan Burns grup için ne kadar büyük bir şans ise, Aaron Wick de bir blues rock grubu için o kadar sıradışı bir davulcu. Bu ikisinin sürekli tetikte, canlı ve tutkulu arayışları şarkılara %100 yansıyor.

The Ragged Jubilee şarkılarının her biri grubun ortak ruhunu inşa eden sağlam tuğlalar. Blood On The Highway'in açtığı kapıdan birer birer süzülen bestelerden hüzün dozu yüksek Miss Me While I'm Gone, kıvrak ritmiyle aklımı başımdan alan Treason, ilk yarısı çok sıkı bir blues rock, ikinci yarısı psychedelic bir tripten oluşan Mississippi Water, biraz da High Horse, Another Woman vs. Yitip gitmesini hiç istemediğim, her sene bir albüm yapsa yeridir diyeceğim, bana göre içinde bulunduğumuz yılın en flaş gruplarından birisi The Ragged Jubilee. Gelecekte ufka doğru emin adımlarla ilerleyecektir. Grup olarak ilerlemese bile aklı başında olan kimsenin rock ve soul ses tellerini bir gırtlakta toplamış Ethan Burns'ün peşini kolay kolay bırakacağını hiç sanmıyorum artık.

1. Blood On The Highway

2. High Horse

3. Miss Me While I'm Gone

4. Just A Little Blood

5. Another Woman

6. Treason

7. Country Girl

8. Shelter In The Mainline

9. Going Down To Texas

10. Mississippi Water

11. Rhythm

Issız Ada Radyosu Arşivi (Eylül 2024)

TENDER - Flux

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Indietronica, Alt-Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Cutting Grass"

Satan - Songs in Crimson

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: NWOBHM

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Captives"

London Grammar - The Greatest Love

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Alt-Pop, Indietronica

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "House"

Etran de L'Aïr - 100% Sahara Guitar

Yıl: 2024 Nijerya

Tür: Tishoumaren

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Imouha"

Efterklang - Things We Have in Common

Yıl: 2024 Danimarka

Tür: Art-Pop, Indie Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Ambulance"

Kit Sebastian - New Internationale

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Neo-Psychedelia, Psychedelic Pop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Bul Bul Bul"

Jungle by Night - Synergy

Yıl: 2024 Hollanda

Tür: Jazz-Funk, Afrobeat

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Artemis I"

Us - Underground Renaissance

Yıl: 2024 Finlandiya

Tür: Indie Rock

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Citroen Blues"

Nelly Furtado - 7

Yıl: 2024 Kanada

Tür: Dance-Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Honesty"

Amadou & Mariam - La vie est belle

Yıl: 2024 Mali

Tür: Mande Music, Afrobeat, Funk, World, Compilation

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Sénégal Fast Food (feat Manu Chao)

Sons of Sevilla - Lullabies for a Wildcat

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Psychedelic Pop, Neo-Psychedelia

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Brain Fog"

Kotiteollisuus - Susirajalla

Yıl: 2024 Finlandiya

Tür: Hard Rock, Heavy Metal

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Huomenta!"

niina - honestly, does this smell off to you?

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Indie Dance, Electronic

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "dilute"

Duo Holistique - FUTURISTIQUE

Yıl: 2024 Norveç

Tür: Jazz Fusion, Jazz-Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "La langue du futur est mondiale"

Slomosa - Tundra Rock

Yıl: 2024 Norveç

Tür: Stoner Rock

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Dune"

Equal Idıots - Equal Idiots

Yıl: 2024 Belçika

Tür: Garage Rock, Punk

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "I Am the Light"

Cigarettes After Sex - Cry

Yıl: 2019 ABD

Tür: Slowcore, Dream Pop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Cry"

VA - Godzilla: The Album

Yıl: 1998 ABD

Tür: Alternative Rock, Rap Rock, Post-Grunge

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: Rage Against the Machine - "No Shelter"

Kaeto - Intro

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Alt-Pop

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "U R Mine"

Manu Chao - Viva tu

Yıl: 2024 Fransa

Tür: Folk Pop, Neo-Psychedelia

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Tu te vas (feat. Laeti)

Mikroboy - Nennt es, wie ihr wollt

Württemberg/Almanya dolaylarından harika bir grup Mikroboy… Bir kız, üç erkekten kurulu olup indie rock ve indie electronic ile flört ediyorlar. İlk albümleri Nennt es, wie ihr wollt, üzerine tereyağı sürüp yenilesi sabah atıştırması misali fırından yeni çıktı. Albüm adından da anlaşılacağı üzere şarkılarını o iğrenç Almanca lisanıyla söylüyorlar. (Son parça This Room'da, hemşerileri olan Get Well Soon lakaplı Konstantin Gropper'ın İngilizce bölümlerle katıldığı düeti de mevcut). Fakat sanılanın aksine hiç de “ich bin deutsch” bir müzik değil yaptıkları. Almanca’nın birçok güzel şarkının içine edişini esefle görmüş ve kınamışızdır. Hatta İngilizcesine alıştığımız indie müziğini bile yapış yapış euro pop densizliğine evriltmişliği vardır bu dilin. Mikroboy’un müziği öyle canlı, öyle yoğun, öyle hüzünlü ve tüm bunlara rağmen öyle mütevazi ki, değil Almanca, Rusça da gelse mahvedemez. Soyadları Müller olan davul ve basın uyumu, Anneli Bentler’in her şarkıya atlamayan geri vokali ve en önemlisi yaratıcı keyboard dokunuşlarıyla üç köşeyi kuruyor, dördüncü köşeyi de Michi Ludes’in zaten karakter sahibi olan şarkılara kattığı ölçülü ama tutkulu vokali + gitarı mükemmel tamamlıyor.

Açıkçası genç ve yeni bir gruptan, hele de Almanya’dan çıkan genç ve yeni bir gruptan böyle dürüst, böyle güçlü bir albüm beklemezdim. Un, şeker her şey olur ama iyi şarkı yazamazsanız emekler ziyan olur. Mikroboy’un böyle bir problemi de yok bana göre. Dinledikçe dinleyesimin gelmesi bir yana, aklımda asla tutamayacağım şarkı isimleri yüzünden, iniş çıkışlarıyla masalsı bir konsept albüm dinlediğim hissi olayı daha gizemli kılıyor. O şarkı isimlerini yazmaya üşendiğim yok, fakat benim için öne çıkan şarkılar değil, albümün bizzat kendisi. Bir tek şımarma belirtisi göremezsiniz. Kaldı ki tüm pop rock numaralarına, zaman zaman hırslandığı anlara rağmen Mikroboy hepsinin ötesinde hüzünlü bir grup. Gençliklerini ve hırslarını bu hüzne kanalize ettiklerinden, enerjilerini o hüzünle seviştirdiklerinden ötürü iyi bir grup. Nennt es, wie ihr wollt kendini gayet güzel ifade eden bir albüm. Yılın en iyi debutlarından biri.

1. Glück reint sich auf Augenblicke
2. Raus mit der schlechten Luft, rein mit der guten
3. Nichts ist umsonst
4. Du, nicht wir!
5. Rückschritt gleich Fortschritt
6. Pre oder Post
7. Neue Zeiten
8. Eines dieser Leben
9. Alle Menschen verlieren Sachen
10. Apollo
11. Vom Leben und Verstehen
12. This Room (feat. Get Well Soon)

Théodore, Paul & Gabriel - Please Her Please Him

Clémence Gabriel (vokal, gitar), Pauline Thomson (gitar) ve Théodora De Lilez (bas) üçlüsünden oluşan Théodore, Paul & Gabriel, ufak tefek isim/soy isim değişiklikleriyle üstesinden geldikleri grup adı mevzusunu fazla uzatmadan direk indie folk pop olarak adını koyabileceğimiz tarzıyla kendisinden söz ettiriyor. Gerçi kendisinden öyle manşet manşet söz edilmiyor ama özellikle indie mecralarda Fransız olduklarına dair hiçbir tahmin yürütülemeyecek derecede Amerikan indie yollarına takılıyorlar aslında. Üstelik bu Amerikan indie yollarına hiç de Fransız kalmadıklarını gösterircesine, hatta "ben Amerikanım" diyen nice gruba nal toplatabilecek ölçüde oturaklı şarkılar yapıyorlar. Amerikan olmanın marifet sayıldığı yanlış anlamasına fırsat vermeden, sadece chanson kültüründen bağımsız bir rota izleğinde daha olgun bir indie pop/folk icrasında bulundukları tespiti yapabiliriz. 2011'de The Silent Veil isimli EP'lerinin ardından 2012 Eylül sonlarına doğru ilk uzun metraj albümleri Please Her Please Him ile hem dolu, hem de boş takılan kalplere indie damarından girmeye çalışan 13 şarkı servis ediyorlar.

Daha birinci dinleyişte Bad Mood, My Home ve Taxi Driver şeklinde ilk üçümü belirleyebildiğim albüm, özetle bu üç güzel şarkının yaydığı elektriği kimi zaman diğerlerine ikinci el olarak geçirebildiği, kimi zaman da fazla iletemediği şarkılardan derlenmiş gibi durmakta. Would You Mind, The Silent Veil ve Mystical Melodies üçlüsü de geri hizmette iyi işler çıkarıyorlar. Fakat birkaç şarkıyla Amerikan indie folk bayıklığına ufak çapta ayak uydurmuyorlar da değil. Bunu da o folk özünü haddinden fazla özümsemiş olmanın doğal getirisi olarak görebiliriz. En azından o koyu folk özümseyişinin Amerikan indie folk camiasında yankı bulacağını tahmin etmek zor değil. Clémence Gabriel'in çok sevdiğim Neko Case'i sıkça andıran duru vokalinin yarattığı tanıdıklık duygusu da artı olarak eklenince geleceği parlak bir grubun ilk şarkılarının tadı bir başka keyifle dinleniyor. Öyle uçup kaçmıyor ama durduğu yerde bir his yaratmasını iyi biliyor. Sevdiğine, sevildiğine, üzdüğüne, üzüldüğüne ikna edebiliyor. Nasıl duyduğunuza bağlı.

1. My Home
2. Mystical Melodies
3. Bad Mood
4. The Silent Veil
5. Chasing The Sea
6. I'm Gone
7. Taxi Driver
8. Slow Sunday
9. Would You Mind
10. My Friend
11. Winter
12. Writing Songs
13. Second Time

Issız Ada Radyosu Arşivi (Ağustos 2024)

Los Bitchos - Talkie Talkie

Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Surf Rock, Psychedelic Rock, Cumbia

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Don't Change"

GIFT - Illuminator

Yıl: 2024 ABD

Tür: Alternative Dance, Neo-Psychedelia, Indie Rock

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Light Runner"

Fulci - Dark Face Killings

Yıl: 2024 İtalya

Tür: Death Metal

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Morbid Lust"

Pixey - Million Dollar Baby

 Yıl: 2024 İngiltere

Tür: Alternative Dance, Indie Pop

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "The War in My Mind"

Sweet Leda - Let It In

Yıl: 2015 ABD

Tür: Blues Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Resolutions"

Hazel English - Real Life

Yıl: 2024 Avustralya

Tür: Indie Pop

"F" Rate: 2/10

I.A.R. tavsiyesi: "Nine Stories"

Tycho - Infinite Health

Yıl: 2024 ABD

Tür: Chillwave, Progressive House

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Consciousness Felt"

Cellar Dogs - Jackhammer

Yıl: 2015 Yunanistan

Tür: Stoner Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Soulhunt"

Zack Lopez & The Cartel - Dark Side Times

Yıl: 2024 ABD

Tür: Alternative Rock

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Incoming Storm"

Funky Destination - The Sky Seems Funky

Yıl: 2024 Hırvatistan

Tür: Funk, Eelectronic, Breakbeat

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Make It Fuzz"

Michael Patrick Kelly - iD

Yıl: 2017 İrlanda

Tür: Pop Rock

 "F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Lazarus"

Rise of Cronos - Where the Gods Return

Yıl: 2024 Almanya

Tür: Trash Metal, Death Metal

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "The One I Hate"

Cigarettes After Sex - Cigarettes After Sex

Yıl: 2017 ABD

Tür: Slowcore, Dream Pop

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "K."

Talk Talk - The Colour of Spring

Yıl: 1986 İngiltere

Tür: New Wave, Art Rock

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "Life's What You Make It"

Yemen Blues - Only Love Remains

Yıl: 2024 İsrail

Tür: Arabic Folk Music, Rock, World

"F" Rate: 6/10

I.A.R. tavsiyesi: "Only Love Remanins"

Texas - The Very Best of 1989 - 2023

Yıl: 2023 İngiltere

Tür: Pop Rock, Compilation

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "Everyday Now"

A Life Less Ordinary OST

Yıl: 1987 ABD/İngiltere

Tür: Alternative Rock, Electronic, Trip Hop, Swing

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: Bobby Darin - "Beyond the Sea"

Eliza & The Delusionals - Make It Feel Like the Garden

Yıl: 2024 Avustralya

Tür: Indie Rock, Indie Pop

"F" Rate: 5/10

I.A.R. tavsiyesi: "Make It Feel Like the Garden"

R.E.M. - Document

Yıl: 1987 ABD

Tür: Alternative Rock, Post-Punk, Pop Rock

"F" Rate: 8/10

I.A.R. tavsiyesi: "The One I Love"

Orville Peck - Stampede

Yıl: 2024 Kanada

Tür: Pop Rock, Country

"F" Rate: 7/10

I.A.R. tavsiyesi: "How Far Will We Take It? (feat. Noah Cyrus)"

Jonathan Tyler & The Northern Lights - Pardon Me

Geçmişte Antifreeze ve The Starrs diye iki leşi bulunan Jon Tyler, The Northern Lights adlı ekibinin ikinci albümü Pardon Me ile huzurlara çıktı. Dinleyen herkesin buluştuğu ortak nokta, özellikle şu günlerde Fender veya Gibson Les Paul gibi saf gitar seslerine hasret kalmış rockseverlere damardan enjekte edilmesi gereken albümlerden biri olduğu yönünde. Bonus olarak benzerlerini defalarca duyduğumuz tekdüze şarkılardan daha oturaklı bestelerin bu beklentiye cevap verdiklerini de eklemek gerek diye düşünmekteyim. Tyler gerçekten de çok sıkı bir adam. Sesi desen etrafa tükürükler saçan, gırtlağını da tıpkı o her yola getirdiği gitarı gibi çalan, gitarı desen kafası hafif güzelleşmiş ve aşka gelmiş rock coşkusuyla dolup taşan bir ademoğlu. Savruluyor gibi görünse de en ufak bir tavizi yok. Yan bakılamaz gibi görünse de kimi zaman kırılgan. Nostaljik gibi görünse de alayına rest çekecek kadar modern.

İsim şarkısı Pardon Me ile, durumu anlatmak için hayvanlar âleminden bazı mâlum örnekleri argo amaçlı kullanabileceğimiz bir açılış yapan albüm, Gypsy Woman, Hot Sake, Young & Free gibi lokomatifler aracılığıyla şakası olmadığını gösteriyor. Bunun yanında Paint Me A Picture, She Wears A Smile, Ladybird gibi parçalarla da sevgi seline sürükleyebiliyor. Öte yandan Devil's Basement ve albümün finalini yapan Where The Wind Blows gibi müthiş bestelerle rock'n roll, blues veya country müziğin popülist tavırlarından öte bir derinliğe sahip olduğunu da dosta düşmana gösteriyor bana göre. Gaza bastığı, vites düşürdüğü anlar da tadına doyulmaz bir enerji taşıyor. Temel rock'n roll elementlerini armonikayla, tuşlularla, el çırpmalarla, enstrüman duygusu yaratan geri vokallerle desteklemeyi çok iyi biliyorlar. Cage The Elephant, John Hiatt, Patty Griffin, Crowded House isimleriyle çalışmış yapımcı Jay Joyce'un payını da es geçmemek gerek. Tamamı Nashville'de canlı olarak kaydedilen Pardon Me, işte rock böyle adamlara emanet edilsin dedirtecek kadar donanımlı, tutkulu, kanlı, canlı bir albüm.

1. Pardon Me
2. Young & Free
3. Young Love
4. Gypsy Woman
5. Devil's Basement
6. Paint Me A Picture
7. Bright Energy
8. She Wears A Smile
9. Ladybird
10. Hot Sake
11. Where The Wind Blows

Cigarettes After Sex - X's

 
Cigarettes After Sex... Bu adı dönem dönem görür, "ne kadar klişe bir grup ismi" diye düşünürdüm. Hatta belki bir albümlerini dinlemişimdir bile. İsme yabancı değilim. Ama en ufak bir şey hatırlamıyorum. Hafızamın dipsiz kuyularında kaybolup gitmişler. Slowcore denen türün pek hayranı sayılmam. Öyle ki, slowcore türüne hayran olmamamı sağlayan kimleri dinlediğimi dahi hatırlamıyorum. Slowcore, yani kasvetli sözler, yavaş tempo, dream pop - folk rock birlikteliğine tepkili değiliz elbet. Ne var ki bu türü temsil eden hiçkimseden iz kalmamış bünyede. El Paso, Teksas'ta 2008 yılında kurulan Cigarettes After Sex, dört albüm, iki EP, bir dolu da single sahibi güzeller güzeli bir grupmuş meğer. Bunu dördüncü albüm X's ile anlamış olmak bir utanç mı değil mi, onu bir ara önceki üç albüme bakınca anlayacağım. Normalde en son çıkan albüme bayıldığım durumlarda vakit kaybetmeden grubun geçmişine giderim. Fakat X's öyle bir albüm ki, bir süre, belki de uzun bir süre onunla kalmak gerek. Onu sindirme sürecinin o tatlı hüznü kolay kolay vazgeçilecek bir his değil.

Albümdeki 10 şarkının her biri dinledikçe derinleşen, yenilenen, serpilen ama sanki tekrar içine kapanan, bir sonraki dinleyişte tekrar aynı döngüye sokan inanılmaz bir karaktere sahip. Daha açılış şarkısından bir albüme aşık olunabilir mi? Tanıdığınız, bildiğiniz, sizi hayal kırıklığına uğratmayacağına emin olduğunuz isimler için bu mümkün. Ama kendisine dair hiçbir şey hatırlamadığım bir grubun albüme adını veren X's açılışı o kadar güzel, o kadar efkarlı, o kadar sakin ama o kadar da tutkulu ki, kalan 9 şarkıda daha ne yaşabiliriz acaba diye de meraklandım. Zamansız, mekansız diyeceğim ama bende beliren gece, şehir, yalnızlık, loş bir oda, bir şişe kırmızı şarap, balkonda içilen sigara gibi bir sürü detaydan çıkamıyorum. Yaşadığınız ana mükemmel fon oluşturan, fon olarak kalmayıp o anlara can suyu olan, rüyayla gerçeklik arasına salıncak kurmuş bir müzikten soz ediyoruz. Ama ne olursa olsun bu bir gece albümü.

Dream pop, albümü en iyi anlatan tarif. Ama dinledikçe o sakinlik içinde o kadar yükseliyorsunuz ki, bu rüya atmosferinden kendini arındıran, üzgün bir gerçekliğin izinde gidiyor gibi görünen diri ve güçlü bir sakinlik hakim. İlk dinlediğinizde hangi şarkıları ne kadar birbirinden ayırt edebilirsiniz bilemem. Ben ilk elden X's'i hemen ayırabildim. Sonrasında öteki şarkıların da bu ortak soundu fazlasıyla paylaştıklarını gördükçe albümü çok daha dikkatli ve özenli dinlemek gerektiğini anladım. Böyle yapınca, her seansta X's'in yanına Silver Sable, Tejano Blue, Holding You Holding Me, Hot eklendi. Müzikal atmosferin kanatları altında her biri farklı nakaratlarla birbirlerinden ayrılmaya başladılar. Zaten grubun en güçlü özelliklerinden biri de bu harikulade nakarat tasarımları. Kabaca "birbirine benzeyen şarkılar" ilüzyonunu ortadan kaldırarak her birine kendi karakterini veren de bu nakarat becerisi. Bunların ortak özelliği de ufak detaylarla ayrılmış olsalar da sahip oldukları tutku, hüzün, kalp ağrısı, aşk acısı, yalnızlık dansı, geceye kendini bırakmış bir yorgunluğun yarası.

Ve Greg Gonzalez... Sesini duyar duymaz benim gibi onu bir kadın sanmanız gayet mümkün. Tabii erkek sesi olarak da hissedildiği anlar yok değil. Bu unisex vokal duruşunun grubun enfes sounduyla birlikte oluşturduğu kimya aslında Cigarettes After Sex'in özeti. Gubun kurucusu, vokalisti, gitaristi, yapımcısı olan, bütün şarkılarının söz ve müziklerini yazan Gonzalez, X's'te biten 4 yıllık ilişkisinin muhasebesini yapıyor. Böylesi bir "kayıp" için fazla iddialı bir albüm gibi görünse de, bütün şarkılar bu kaybın izini sürmüyor. Mesela yorumun birinde "Twin Peaks'teki lokantanın müzik kutusunda çalınabilecek bir şarkı gibi" benzetmesi yapılan Dark Vacay, Gonzalez'in uzun zaman önce aşık olduğu bir kadınla yaptığı, ayrılıkla biten Avrupa seyahatiyle ilgili hissettiklerinden bahsediyor. O Dark Vacay ki, aşırı sakinliği içinde çok güçlü bir arzu taşıyan muhteşem şarkılardan biri. 2024'te böyle şarkıların, X's gibi albümlerin çıkıyor olması harika. Françoise Hardy, Marvin Gaye, The Everly Brothers, Chet Baker hayranı olduğunu öğrendiğim Gonzalez'in bu arzuyu nereden sağlayıp şarkılarına aktardığı anlaşılıyor.

Baştan sona çizgisini hiç bozmayan, her şarkıyı aynı yoğun hüzün skalasında ama birbirine benzemeyen nakaratlarla güçlendiren grup, içinden çıkamadığımız şarkılar koyuyor önümüze. Adını buraya yazmadığım diğer şarkılara ayıp olacakmış gibi hissediyorum. Mesela Cigarettes After Sex'in X's albümüyle ilgili bir şeyler karalıyorsanız Baby Blue Movie'yi anmamanız utanç vesilesi olmalıdır. Diğer şarkılara nazaran ritmi biraz daha hareketli olsa da albüm geneline ait yoğunluktan hiçbir şey kaybetmemiş, hüznü bir parça daha diri bırakabilmiş şahane bir beste. Albümle alakalı belki değiştirmek istediğim tek şey, güzel bir şarkı olmasına rağmen kapanışa Ambien Slide yerine Dark Vacay'i koymak olurdu. Seansların birinde onu en sona bıraktım da oradan biliyorum. İnanılmaz bir kapanış oldu. Henüz yıl bitmedi. Ama X's'in şimdiden benim en iyiler listemde ilk 5 içindeki yeri garanti. Kaçıncı olacağı şimdilik belli değil. Fakat en vahimi, hangi şarkıyı en iyiler listeme koyacağımı bilmemem. Daha çok vakit geçireceğim kendisiyle. Bulmuşken öyle kolay kolay bırakmam. X's'in herkese hitap edecek bir albüm olmadığı kesin. Ama hitap ettiğini yakaladığında ona karşı en ufak bir acıması olmadığı da kesin.

1. X's

2. Tejano Blue

3. Silver Sable

4. Hideaway

5. Holding You, Holding Me

6. Dark Vacay

7. Baby Blue Movie

8. Hot

9. Dreams From Bunker Hill

10. Ambien Slide