Bronx’dan çıkıp şov dünyasının önemli isimlerinden biri olmuş, yedi yılda on film çekmiş, 1963’de rol aldığı
Captain Newman, M.D. filmiyle
En İyi Yardımcı Oyuncu dalında
Oscar’a aday olmuş, iki
Grammy kazanmış, yedi tane ilk ona giren parça çıkarmış bir sanatçı olan
Walden Robert Cassotto ya da sahne adıyla
Bobby Darin'in hayat hikayesi olan
Beyond The Sea, benim için 2004 yılının en mühim filmlerinden biriydi.
Darin'i en sevdiğim aktörlerden
Kevin Spacey'nin oynayacağını duyunca bıngıldağım yerinden fırlamıştı sanki. Neyse filmle ilgili bilgiler yavaş yavaş yeryüzüne düşmeye başladığında her cephede
Kevin Spacey ismini görmek, hele de kendisinin
"ben Bobby Darin'i oynamak için doğdum" demesi beklentileri tavana vurdurdu. Ve anlaşıldı ki
Spacey filmde sadece
Darin'i oynamıyor. Filmi yönetiyor, senaryosunu (
Lewis Colick ile) yazıyor, yapımcılığını üstleniyor,
Bobby Darin şarkıları söylüyor, dans ediyor, sette çay kahve servisi yapıyor, boşları topluyor vs. Tüm bunları yaparken ne emekten, ne paradan kaçınmadığını hissettiriyor. Özellikle oyunculuğu, bu filme kadar alınmış 2 haklı Oscar'ı ve nice unutulmaz karakteri bir yana, cıvıl cıvıl bir müzikalin gözalıcı ışıltısını taşıyor.
Karizması, renkli kişiliği ve performansıyla
Frank Sinatra'ya rakip olarak gösterilen
Bobby Darin'in hayatında öyle mesaj çıkarılacak ya da olağanüstü fark yaratacak olayların fazla yer almaması, filmin kendisini sadece eğlencelik bir seyir haline sokuyor görünse de, aslında sırf bugüne dek neler yapabildiğine şahit olduğumuz
Kevin Spacey'nin daha başka neler yapabileceğine dair bir başvuru kaynağı olabilir. Hem tip, hem de ses olarak
Darin'e benzeyen, benzemeyen yönleri olabilir. Ama en önemlisi,
Spacey'nin
Darin'e fiziksel veya vokal anlamda tıpatıp benzeme gibi bir takıntısı olmaması. Bu da filmi bazı emsallerinden daha farklı ve anlamlı bir düzeye taşıyor. Özellikle albümde
Spacey yorumuyla duyduğumuz
Bobby Darin hitleri sanki
Darin'in kendi ağzından çıkmış gibi değil de (ki bir
Bobby Darin biyografisinde öyle olması beklenti konusu olabilir), zaman makinesine atlayıp 60'lara gitmiş
Kevin Spacey'nin sahne ya da stüdyo performanslarından derlenmiş gibi durmakta. Bir
Bobby Darin taklidi duymuyoruz. Gerçi pek taklit edilecek bir ses özelliği olmadığından da kaynaklı bu durum. Düpedüz
Kevin Spacey'nin sesinden şahane bir
Bobby Darin cover albümü bu.
Charles Trenet’nin klasikleşmiş
La Mer isimli parçasının İngilizce uyarlaması olan, filme de adını veren enfes
Beyond The Sea yanında
Mack The Knife,
Dream Lover,
Splish Splash,
That's All,
Artificial Flowers gibi
Bobby Darin hitlerini sanki kendisine aitmişçesine rahat, tutkulu ve dönemin ruhuna bağlı biçimde yorumlayan
Spacey, hiç duymadığımız, bilmediğimiz bir alanda da yıldızlaşabileceğini kanırta kanırta kanıtlıyor. Bugüne kadar yorumlayanlar arasında
Johnny Cash,
Joan Baez ve
Robert Plant'in de bulunduğu efsane
Tim Hardin bestesi
If I Were A Carpenter'ı zamanında
Darin coverlamışsa bu isimlerin arasına yakışan bir yorumla şimdi de
Spacey coverı ekleniyor.
If I Were A Carpenter,
Simple Song Of Freedom,
Change gibi pop caz, soul, R&B dışında folk rock bestelerini de aynı şerbetlikte dinliyor, huzur doluyoruz. Filmde Darin'in eşi
Sandra Dee’nin "i
nsanlar gördükleri şeyi duyarlar" cümlesine istinaden
Simple Song Of Freedom gibi kolaylıkla hippi damgası yiyebilecek şarkısı şov dünyasının ışıltılı ellerinde dakikalarca alkışlanan bir gösteriye dönüşebiliyor. Dinleyici ya da tüketicinin kaliteli de olsa bir ürünün kendisinden önce onun sunuluş biçiminden etkilendiğinin çarpıcı bir örneği
Simple Song Of Freedom. Bu yüzden
Darin'in şov kimliği üzerine böylesi folk şarkıları hiç de sakil durmuyor.
Sinemanın değil tiyatronun kendisi için öncelikli olduğunu her fırsatta vurgulayan,
III. Richard oyunundaki mükemmel performansıyla dünyayı gezen
Kevin Spacey'nin hayatında çok önemli bir yeri olan
Beyond The Sea filmi ve müzik albümü, onun sinema oyunculuğu dışındaki şov adamı kimliğini özgürce yaşadığı, dinleyene de yaşatmayı başardığı bir deneyim. "40 yıllık şarkıcı" gibi çaresiz benzetmeleri hak etmeyen, sanki adam bugüne kadar hiç şarkı söylememiş de bu albüm için mikrofonu eline almış sanılan
Spacey'nin "canlı performans"ın gerektirdiği ses ve sahne hakimiyetindeki ustalığı, filme olduğu kadar albümün geneline de sinmiş. Bu kadar karpuzu koltuğuna değil de geniş geniş kamyonuna yükleyip, sonra da tekniklere bağlı doğallığıyla paylaşıp büyüleyici bir enerji elde eden kimselere biz halk arasında "sanatçı" diyoruz.
Kevin Spacey'nin başka bir karakterin bünyesi içinden de olsa kendi sesiyle söylediği şarkıların büyüsü inkar edilemez. Zira sinema ve tiyatroda yarattığı karakterlerin dışında onun gerçek kimliğine en fazla yakınlaşabileceğimiz anlardan biri bu albüm.
1. Hello Young Lovers
2. Once Upon A Time
3. Fabulous Places
4. Simple Song Of Freedom
5. Mack The Knife
6. Beyond The Sea
7. By Myself / When Your Lover Has Gone
8. Some Of These Days
9. Change
10. If I Were A Carpenter
11. Artificial Flowers
12. That's All
13. Dream Lover
14. Splish Splash
15. Lazy River
16. Charade
17. As Long As I'm Singing
18. The Curtain Falls
19. The Lady Is A Tramp
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder